(EV-MS) โชว์...

posted on 06 Aug 2012 22:17 by jorkkykun

 

เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการ

 

 

 

 

(EV) โชว์...

Timeline: 11/11/11 (เหยดดด เลขสวย – นอกเรื่อง (โดนตบ))

สถานที่ : โรงเรียนลูกบาศก์

ตัวละคร – จอก,กัส,ปั้นทราย,น่าน,เฟิร์น,เอพริล,ปีเตอร์ตัวลูกตัวสุดท้อง(?)

Credit : แม่เฟิร์น(ช่วยแก้ไขเพิ่มเติมครับ)

 

            วันสุดท้ายสำหรับกิจกรรมช่วงสัปดาห์ส่งเสริมความเป็นไทยแล้ว...นอกจากการถอดผ้าถอดผ่อนของตงแล้วก็ยังไม่มีเหตุการณ์อะไรให้ผมต้องมาหวั่นใจ...

            แต่ด้วยลางสังหรณ์อะไรบางอย่างทำให้ผมไม่ค่อยจะรู้สึกสู้ดีนัก...ไม่รู้ว่าวันนี้ผมจะรอดจากเหตุการณ์หน้าอายแบบนั้นหรือไม่...

            ...หวังว่านะ...

            ...

            ผมมาถึงโรงเรียนเช้ากว่าปกติเพื่อที่จะมาเปลี่ยนชุดสำหรับกิจกรรมในวันนี้...

            ใช่ครับ...เช้ากว่าปกติ...

            แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะเหลือเวลามากมายนัก...

            ผมรีบบึ่งไปที่ห้องเปลี่ยนชุด พอไปถึงหน้าห้องผมก็เห็นออกัสกำลังเดินออกมาจากห้องด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม อารมณ์ดีเป็นอย่างยิ่ง

            ทำไมผมไม่ค่อยไว้ใจมันเลยวะ...- -“

 

            เอาเป็นว่าผมขอไม่อธิบายชุดมันแล้วกัน... - -“ อธิบายไม่ถูกครับ..

            “เฮ้! จอก สวัสดีตอนเช้า” ออกัสที่พอสังเกตเห็นผมก็ยกมือทักทายพร้อมกับเอ่ยสวัสดีให้กับผมที่กำลังเดินไปที่ห้องนั้น...

            “สวัสดีครับ” แน่นอนครับ...ผมยิ้มแหยๆ...

            “ข้างในมีคนอยู่ไหมครับ?” ผมถามออกัสที่ยืนยิ้มกริ่มอยู่หน้าห้อง...

            “อ้อ...ไม่มี ทำไมเหรอ? อยากอยู่กับฉันสองต่อสองเหรอไงสนม?” ไม่พูดเปล่า...ออกัสพาตัวมาใกล้ผมพร้อมกับกอดคอ...ผมก็ยิ้มแหยๆไม่พูดอะไร...ก็แค่จะได้ตัดสินใจถูกว่าจะเปลี่ยนชุดที่นี่ดีไหม...

            “งั้นผมขอไปเปลี่ยนชุดที่ห้องน้ำก่อนนะครับ”

            “จะไปเปลี่ยนที่ห้องน้ำทำไมล่ะ ที่นี่ก็ได้ ฉันไม่ทำอะไรสนมหรอก”

            ...- -“

            “จริงๆนะ...”

            ผมมองหน้าแล้วยิ้มเฝื่อนๆ...

 

 

            ...เรื่องเรอะ!!!

 

 

            “จอก! สวัสดี!” เสียงหวานสดใสดังขึ้นข้างหลังผม...ผมหันหน้าไปมอง ปั้นทราย น้ำน่าน...อยู่ในชุดไทยของตัวเองเอ่ยทักทายผมขึ้นพร้อมกัน

            “อ่า...”

            “เข้าไปเปลี่ยนชุดข้างในเถอะ” ...ปั้นทรายพูด

            “เดี๋ยวน่านดูของให้” น้ำน่านไม่พูดเปล่า รีบหยิบกระเป๋านักเรียนจากมือผมไปทันที เหลือแต่กระเป๋าสำหรับใส่ชุดไทยที่เตรียมมาเท่านั้น

            “ใช่ๆ เดี๋ยว “พวก” ฉันไปเป็นเพื่อน” ออกัสยิ้มกริ่มมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว

            “...อ่า...- -“ อย่า “พวก” เลยครับ”

            “นายอยากอยู่กับฉันสองต่อสองขนาดนั้นเลย?”

            คราวนี้ผมไม่สนใจรีบเดินฉับๆเข้าไปในห้องเปลี่ยนชุดทันที...

            ...มันเหมาะเจาะเกินไปไหม? ผมชักเริ่มสงสัยว่ามันเตี๊ยมกันรึเปล่า

            ...ช่างเถอะ...

 

            “โลกมันคงไม่โหดร้ายแบบนั้น...” 

 

            ...

            ผมเข้าไปเปลี่ยนชุดข้างในห้อง เวลาผ่านไปไม่นานนัก...ผมก็เปลี่ยนจากชุดนักเรียนมาเป็นเสื้อราชปะแตนท์กับโจงกระเบนที่พันเอง...เหมือนกับเมื่อวันสองวันก่อน...

            “อ่า...เสร็จแล้วครับ” ผมบอกออกัสที่นั่งผิวปากอยู่อย่างสบายอารมณ์ในชุด...เอ่อ...นั่นแหละ

            “เดี๋ยวฉันช่วยถือ” ออกัสพูดพร้อมเข้ามาช่วยถือถุงทันที ...มันแปลกจริงๆแฮะ...

            “ไม่ต้องหรอกครับ เดี๋ยวผมถือเอง...”

           

            ...มันอาจจะไม่มีอะไรจริงๆก็ได้...

 

            ...”เฮ้ย! จอก” อยู่ดีดีออกัสก็โพล่งออกมา...พลางหยิบอะไรบางอย่างที่ทำให้ผมขนลุกซู่รีบถอยทันที...

            “เฮ้ย! ปีเตอร์!” ผมโพล่งขึ้นมา พร้อมกับถอยไปชิดกับผนังกำแพง ผมรีบมองซ้ายมองขวาหาอุปกรณ์ฆาตกรรมปีเตอร์ ผมไม่สนว่าจะทำร้ายอะไรคนตรงหน้ารึเปล่า...ขออย่างเดียว ไอ้สัตว์น่าขยะแขยงนั่นต้องหายไปจากโลก...- -“

            ...

            “อ๊ะ...ขอโทษที ลืมไปว่าสนมไม่ชอบปีเตอร์...” แล้วคุณมึงจะเดินเข้ามาหาผมทำห่าอะไร!!!

            “อย่าเข้ามาใกล้ผม” ผมเริ่มหงุดหงิด รีบหาอะไรบางอย่างจนเห็น...

 

            “ไม้ตียุง” อันเขื่องที่วางอยู่...บนชั้นข้างๆ...

 

            ...”ไม่มีอะไรหรอก ออกจะน่ารัก”

            น่ารักกับเตี่ยคุณเหรอครับ...

 

            ...- -“

            ผมรีบหยิบไม้ตียุงอันนั้นมาพร้อมกับวาดมือไปที่ปีเตอร์ตัวนั้นที่กระดิกเรดาร์อย่างรุนแรง...เหมือนมันกำลังจะบอกว่า “ปล่อยๆ ชั้นจะไปแก้แค้นให้พ่อ!!!”...(สงสัยไปอ่านได้ที่มหากาพย์ปีเตอร์)

            “ชี่!!!”

            “โครม”

            “ซู่”

            ...

            ทั้งสามเสียงเกิดขึ้นพร้อมกัน...โดยนัดหมายไว้ก่อนแล้ว...(?) เสียงแรก...เป็นเสียงที่ปีเตอร์ตัวนั้นโดนไม้ช้อตยุงเผาเสียเกรียม กลิ่นเหม็นไหม้เริ่มลอยตลบอบอวน ส่วนออกัสเหรอ...ปล่อยปีเตอร์ตั้งแต่เริ่มวาดไม้แล้วครับ...

            เสียงที่สองและสาม...มันมาพร้อมกับของเหลวที่ทำให้รู้สึกสดชื่น...เป็นส่วนใหญ่...ถังน้ำพร้อมกับน้ำเต็มถังสาดใส่ผมเต็มที่...จนชุดเปียกไปหมด...

            ...ผมเงยหน้ามองออกัสด้วยสีหน้าเรียบเฉย...

            ...พลางสะบัดหัวเอาน้ำออกจากตัวให้ได้มากที่สุด...

            ...”เปียกหมดเลย เอาไอ้นี่ไปเปลี่ยนชุดเถอะ”

            ผมรีบหยิบถุงในมือออกัสมาเอาไปเปลี่ยนชุดทันที

            ...

            ผมถอดชุดเดิมออกพร้อมกับเช็ดตัวให้แห้งให้เร็วที่สุด...

            ...

            ทำไมมันเปลี่ยนไป...

            ...

            ...เสื้อก็เป็นเสื้อสีขาวบางๆ...ตัวก็เล็ก เล็กแบบที่ผมไม่มีทางติดกระดุมได้ (แม้มันจะยาวพอดีตัวผมก็ตาม) กางเกง... อย่าเรียกว่ากางเกงเลย ในเมื่อมันคือผ้าโจงกระเบน ที่ผมคาดว่า พอผมใส่เสร็จมีความยาวเพียงแค่ “ต้นขา” ของผมเท่านั้น

            ...

            ผมหันขวับไปมองออกัสด้วยอารมณ์ไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก...

            ...”ใส่ไปเถอะ นะสนม ใส่เป็นเพื่อนฉัน”

            ...”ชุดผมอยู่ไหน...”

            ออกัสชี้ไปที่กองน้ำเจิ่งนอง...

            ...- -“ มันไปอยู่นั่นได้ยังไง...แถมเปียกโชก...

            ...

            ผมมองชุดในมือ...สลับกับออกัสที่ยืนหน้าระรื่น...

 

ผมถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะจำใจเปลี่ยนเป็นชุดนั้น...ที่อัตราการปกปิดไม่ต่างจากชุดว่ายน้ำ...ผมรู้สึกเย็นอย่างบอกไม่ถูก

...

“ออกจะดูดีนะสนม”

...

มันมองผมด้วยสีหน้ายิ้มแย้มเหมือนถูกใจมากๆ...

...ผมแสยะยิ้มส่งไปให้ทีนึง...

...

อย่าให้ถึงทีผมบ้างล่ะ...

   

คุยกับผปค.

ไม่ได้อัพมานานมาก...- -" เหอๆ อัพมาก็ป่วงเลย...แต่งภายในเวลาไม่ถึงสองชั่วโมง(ทั้งที่งานก็เต็มตัว...แอร๊ย 555) เจอกันตอนหน้าครับ

 

        

บทส่งท้าย

ผมหันรีหันขวางอยู่นาน รีบจ้ำอ้าวออกมาจากห้องน้ำทันทีที่ปลอดคน

 

แต่เหมือนความซวยจะไม่หยุดอยู่เพียงแค่นั้น

 

  ผมยิ้มค้าง เหงื่อกาฬไหลเมื่อเห็นสองสาวที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องน้ำ พร้อมกับสีหน้าที่ทำให้ผมอยากให้ใครเอามีดมาแทงผมให้ตายตรงนี้เลยดีกว่า

 

“จอก....เอิ่ม...แต่งแบบนี้ไม่หนาวเหรอ”

 

คำพูดของเฟิร์นชวนผมหนาวๆ ร้อนๆ แต่ก็ไม่เท่ากับที่เอพริลหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายรูปพลางแสยะยิ้มชนิดที่ทำให้ขนอ่อนผมลุกซู่ท้าความหนาวเช้านี้

 

จะถ่ายทำไมกันครับเอพริล T_T

 

ผมว่า.... ก่อนที่ผมจะมีโอกาสได้จัดการกับออกัส

 

ใครก็ได้ครับช่วยเอาดาบปาดคอผมให้ตายไปตอนนี้ที!!!

 
ล้วเอพริล...
 
 
เธอจะถ่ายรูปไปส่งประกวดรึไง!!!

edit @ 6 Aug 2012 22:27:40 by Jork-Sarikal - CS 5413

edit @ 10 Aug 2012 20:52:19 by Jork-Sarikal - CS 5413

Comment

Comment:

Tweet

@satan-lucus  เอิ่ม พี่แอ๊บใสก็จริงนะ แต่ลูกพี่มันใสซื่อนะเว้ย!!!

จอกเอ้ยยย ยังไงแกก็เป็นเหยื่ออยู่ดีสิน้า พี่รักเราตรงนี้นี่แหละ

#2 By Fern-CS#4 on 2012-08-07 01:07

55555555555555555 โอ๊ยยยย พี่อ่านแล้วฮา,, หนูบูมจงใจเอาจอกมาเสื่อมใช่ม้ายยยยยยยยยยยย XD
"โลกมันคงไม่โหดร้ายแบบนั้น..." /โลกใบนี้โหดร้ายเสมอเมื่อมีออกัส ก๊ากกกกกกกกก #โดนเบลตบ
"จอก....เอิ่ม...แต่งแบบนี้ไม่หนาวเหรอ"... เอ่อ.. ประโยคนี้ทำไมเหมือนเห็นภาพพี่พรแอ๊บใสลอยขึ้นมาเลยอ้ะ.. โดยเฉพาะคำว่า'เอิ่ม'นี่แหละ 5555555 #โดนพี่พรเหยียบแบน

พี่นั่งจิ้นชุดจอกละ.. 55555555555555555 มันเสื่อมตามกัสไปแล้วเว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ก๊ากกกกกกกกกกกกกกก confused smile confused smile cry

#1 By ~ คุณใบเตย ~ on 2012-08-06 22:44