(MS)คนพิเศษ
posted on 07 Jan 2012 14:21 by jorkkykunเอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการ
(MS) คนพิเศษ
ตัวละคร - ศฤคาล(จอก),นันทนัท(น้ำน่าน),ฐณาธร(ก๊อก),วริสรา(เอพริล)
เวลา - หลังจากงานเซอร์ไพร์สน้ำน่าน (๒๔ ธ.ค. ๕๔)
สถานที่ - ป้ายรถเมล์
Related Fic - [CS-SS] Surprise, or not?! by:แม่เฟิร์น
เวลา - หลังจากงานเซอร์ไพร์สน้ำน่าน (๒๔ ธ.ค. ๕๔)
สถานที่ - ป้ายรถเมล์
Related Fic - [CS-SS] Surprise, or not?! by:แม่เฟิร์น
ป.ล. ฟิคนี้ยังไม่ได้รับการตรวจจากผปค.ก๊อกและผปค.เอพริลนะครับ...
“ถ้าน้ำน่านไม่รังเกียจนะครับ” ผมเกาแก้มแก้เขินขณะที่กำลังยืนรอรถเมล์อยู่ข้างๆเพื่อนสาวที่หันมามองผมด้วยสายตาแปลกๆ...
“เฮ้ยย วันนี้มาแปลก กินยาไม่เขย่าขวดรึเปล่าเนี่ย” เธอหัวเราะหลังจากมองผมอยู่ครู่หนึ่ง ส่วนผมเองก็ยังไม่เลิกเกาแก้ม...ถ้าให้ทายผมว่าตอนนี้แก้มผมคงขึ้นสีเรื่อๆอยู่แน่ๆ
“เปล่าสักหน่อยครับ” ผมหัวเราะแห้งๆกลับไป
“แน่ใจนะ”
“ค...ครับ”
เธอหัวเราะถูกใจเมื่อเห็นปฏิกิริยาของผมที่ดูจะเก้ๆกังๆทำอะไรไม่ถูก
...
“อย่างงี้สิ ถึงจะเรียกว่าปกติ” ไม่รู้ผมจะดีใจหรือเสียใจดีนะเนี่ย...ฮ่าๆ แต่ก็ยังดีกว่านิสัยเสียแล้วกันเนาะ
...
ผมกับน้ำน่านยืนรอรถเมล์อยู่ครู่หนึ่ง ก็เลยคิดอะไรได้บางอย่าง
“ให้ผมถือให้ไหมครับ?”
“หา?”
“ให้ผมถือนี่ให้ไหมครับ?” ผมไม่พูดเปล่าพร้อมกับชี้แล้วก็ดึงของมาส่วนหนึ่งมาถือไว้ในมือ. เธอเลิกคิ้วขึ้นข้างนึงราวกับจะยืนยันให้แน่ใจ
ผมยิ้มแหยๆส่งไปแล้ว “ไม่ต้องปฏิเสธนะครับ”
“เอางั้นเหรอ จริงๆน่านเกรงใจนะเนี่ย แต่ก็ขอบใจนะจ๊ะ” เธอยื่นของมาให้ผมพร้อมกับพูดกับผมด้วย...
“เอ.. แต่วันนี้มาแปลกจริงๆน้าา”
“แปลกตรงไหนเหรอครับ?”
“แปลกตรงนี้แหละจอก...ดูมั่นใจๆ”
พอผมได้ยินดังนั้นก็หัวเราะแห้งๆขึ้นเบาๆ...นั่นสินะ...ทำไมอยู่ดีดีคราวนี้ผมดูกล้าๆยังไงก็บอกไม่ถูก...
...
“หรือว่าอกหักจากออกัส?” สายตาเด็กหญิงวาววับขึ้นมาทันที พร้อมกับมือที่ตบเบาๆที่ไหล่
“นั่นแน่ อย่าเสียใจไปเลยนะมายเฟรนด์ ไอ้กัสมันแย่จะตาย มัวแต่สนใจอาซ้ออยู่นั่นแหละ มายเฟรนด์ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก ถึงไม่มีกัส ก็ยังมีก๊อกอยู่ทั้งคน =v=”
...ผมหันขวับมาส่ายศีรษะไปมาเป็นคำตอบ “ปล่อยพวกเขาไปเถอะครับ...” 
พร้อมกับหัวเราะแห้งๆส่งไปให้เพื่อนที่ดูอารมณ์ดีผิดปกติ
พร้อมกับหัวเราะแห้งๆส่งไปให้เพื่อนที่ดูอารมณ์ดีผิดปกติ “ว่าแต่จอกเอาความคิดมาจากไหนน่ะ? น่านหมายถึงเรื่องเซอร์ไพรซ์นะ” เธอถามขึ้นมาอีกครั้ง
“...ก็...ผมลองถามน้องผมดู พอได้ยินก็คิดว่าวิธีนี้น่าจะโอเค...ก็เลยลองถามคนอื่นๆดูอะครับ” ผมตอบไป...เธอพยักหน้า แต่ก็ไม่วายสงสัยอยู่ดี
“แล้วไงอ่ะ! แล้วไงต่อ?”
“อีกอย่าง...ผมว่าน่านน่าจะชอบอะครับ” ผมหัวเราะแห้งๆพร้อมกับตอบคำถามของเธอ...
เธอหัวเราะเสียง ดัง“ฮื่อ ชอบจริงๆนั่นแหละ ขำจะบ้าตาย คิดดูสิ เห็นหน้าตัวเองเต็มห้องไปหมด อันที่จริงน่านก็ว่าเดาทางได้แล้วนะ ดันเจอแบบไม่คาดคิดจนได้” เธอหัวเราะซ้ำอีกครั้ง
“ชอบก็ดีแล้วล่ะครับ” ผมยิ้มกลับไปให้น้ำน่าน
ผมนึกอะไรบางอย่างออก...เลยเอามืออีกข้างล้วงของจากกระเป๋ากางเกงหยิบของบางอย่างขึ้นมา แล้วโชว์ให้หญิงสาวดู
“ของขวัญวันเกิดครับ สุขสันต์วันเกิดนะครับ”
พวงกุญแจที่ทำจากดอกไม้แห้งดอกเล็กๆกะทัดรัดอยู่ในมือของน้ำน่านแล้ว เธอหยิบมันขึ้นมาดูด้วยความสนใจ
“สวยจัง นี่จอกหามาจากไหนเนี่ย?”
“...อ่า...ผมทำเองครับ”
“จริงเปล่า? เก่งจัง ไม่น่าเชื่อว่าเด็กผู้ชายจะทำอะไรแบบนี้เป็นด้วย”
ผมหัวเราะแห้งๆ แต่ก็รู้สึกดีที่เห็นเธอยิ้มเมื่อมองเจ้าของขวัญชิ้นนี้ ที่เข้าน้องทั้งสองคนช่วยกันทำ...เพราะเห็นว่าเป็นครั้งแรกที่ผมปรึกษา เรื่องวันเกิดของเพื่อน
“นั่นแน่!!...”
“ครับ?”
“สารภาพมาซะดีๆน้า จริงๆแล้วคิดอะไรกับน่านใช่ไหมล่า คนมันออกจะโซหอตตตขนาดนี้” เธอหัวเราะหลังจากพูดจบ
ผมยิ้มบางๆ...
“ก็เห็นว่าเป็นคนพิเศษไงครับ?”
...เสียงหัวเราะหยุดลงทันที...พร้อมกับที่เธอหรี่ตามองผมอย่างสัย
“ก็เห็นว่าเหมือนน้องสาวผมแค่นั้นเอง” ผมหัวเราะเบาๆหลังจากแก้ไขคำว่า “คนพิเศษ” แล้ว...
“...ทำเอาตกอกตกใจ เฮ้อออ”
...ผมหัวเราะเบาๆ
“...น่านก็ตกใจนึกว่าจอกจะนอกใจออกัสแล้วซะอีก”
...
ยังไม่ทันที่ผมจะได้ตอบอะไรกลับไป สายตาของผมก็หันไปเห็นรถเมล์ที่กำลังขับปุเลงปุเลงมาตามถนนช้าๆ
“มาแล้วๆ รีบไปกันเถอะ” เธอกวักมือเรียกผมให้เตรียมตัวขึ้นรถโดยสารที่กำลังจะถึงในไม่ช้า
“อ่าครับ”
ผมยืนอยู่ข้างๆเธออยู่ครู่หนึ่ง “นี่จอก...”
...”ขอบใจนะ กับของขวัญอะ”
******************************
บทส่งท้าย
...ก๊อก ที่ยืนแอบหลบอยู่ห่างๆมองเพื่อนทั้งสองคนที่ยืนคุยกันคิกคัก...เขาเองก็ รู้สึกแปลกใจเมื่อเห็นเพื่อนชายขี้อายคนนี้กับเจ้าของวันเกิด...
นั่นจอกกับน้ำน่านนี่นา...
เมื่อกี้ออกมาไม่พร้อมกันไม่ใช่เหรอ?
...
ทำไมมาอยู่ด้วยกันได้ล่ะ...
เอ...หรือว่าจะมีอะไรรึเปล่า?
...
แต่ก็ดี...
ถ้าเอพริลมาเห็น...คงเลิกที่วาดเล่นในสมุดแล้วล่ะมั้ง...
...
“กลับบ้านไปเล่นเกมส์ดีกว่า” เอพริลพึมพำขณะกำลังเดินไปตามทางเท้า...ทันใดนั้นเอง...เธอก็เห็นเพื่อนชาย ที่มีนามว่า “ก๊อก” กำลังแอบยืนมองดูอะไรบางอย่างอยู่
เธอเลยมองผ่านร่างเล็กของเพื่อนชาย...
นั่นมัน...จอกกับน้ำน่านใช่ไหม...
เอพริลมองเพื่อนชายข้างหน้าสลับกับชายร่างโย่งที่อยู่ห่างออกไปซ้ำแล้วซ้ำเล่า
...เธอยิ้มขึ้นอย่างอารมณ์ดี...
...
ได้พล็อตนิยายใหม่อีกแล้วสิเรา
สรุป
-จอกแยกออกมาให้ของขวัญน้ำน่านแล้วก็เลยพาไปส่ง...
-"คนพิเศษ"
-จอกมองว่าน้ำน่านเหมือนน้องสาวของตัวเอง...(รึเปล่า?)
-ก๊อกกำลังจะกลับเดินออกมาเห็นช็อตให้ของขวัญพอดี รวมถึงเห็นทั้งสองคนแล้วก็แอบสงสัย...
-ก๊อกคิดว่าถ้าเอพริลมาเห็นก็คงเลิกเขียนในสมุดแล้ว่ะมั้ง
-เอพริลเห็นก๊อกแอบมองจอกกับน่านแล้วก็คิดพล็อตนิยายออกมาได้
คุยกับผปค....
แอบป่วงๆเล็กๆ ก๊าวบ้างอะไรบ้างเป็นสีสัน ฮ่าๆๆๆ
ฟิคนี้ผมตัดสินใจให้เป็น MS เพราะด้านการพัฒนาการของจอก...
เอนทรี่นี้จะเห็นได้ชัดเจนที่สุดครับ แล้วก็น่าจะเป็นเอนทรี่ที่ปูไปสู่เรื่องในปีหน้าด้วย ฮ่าๆๆๆ
Tags: cubicschool, ก๊อก, คนพิเศษ, จอก, น้ำน่าน, พัฒนาการ, วันเกิด, ศฤคาล, เอพริล, โรงเรียนลูกบาศก์4 Comments
นิ่งๆ เขินๆ เนียนๆ นี่มันอะไรคะ คุณณณ 
มีแอบมากิ๊วก๊าวเงียบๆกันสองคนด้วยให้ตายเหอะ ร้ายไม่เบานะพ่อคู๊นนนน น่ารักถูกใจทีเดียว ชอบฟิลแบบนี้จัง
ปล. โบกธงเชียร์นะฮ้า
#1 By น้ำตาล on 2012-01-07 22:00