(MS)คนพิเศษ

posted on 07 Jan 2012 14:21 by jorkkykun
 
 
 
 
 
 
เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการ
 
 
 
 
(MS) คนพิเศษ
 
ตัวละคร - ศฤคาล(จอก),นันทนัท(น้ำน่าน),ฐณาธร(ก๊อก),วริสรา(เอพริล)
เวลา - หลังจากงานเซอร์ไพร์สน้ำน่าน (๒๔ ธ.ค. ๕๔)
สถานที่ - ป้ายรถเมล์

 Related Fic - [CS-SS] Surprise, or not?! by:แม่เฟิร์น
 
                       [SS] ความลับที่ซ่อนไว้ by:แม่เฟิร์น
 
ป.ล. ฟิคนี้ยังไม่ได้รับการตรวจจากผปค.ก๊อกและผปค.เอพริลนะครับ...
 
 
 

         “ถ้าน้ำน่านไม่รังเกียจนะครับ” ผมเกาแก้มแก้เขินขณะที่กำลังยืนรอรถเมล์อยู่ข้างๆเพื่อนสาวที่หันมามองผมด้วยสายตาแปลกๆ...
 
         “เฮ้ยย วันนี้มาแปลก กินยาไม่เขย่าขวดรึเปล่าเนี่ย” เธอหัวเราะหลังจากมองผมอยู่ครู่หนึ่ง ส่วนผมเองก็ยังไม่เลิกเกาแก้ม...ถ้าให้ทายผมว่าตอนนี้แก้มผมคงขึ้นสีเรื่อๆอยู่แน่ๆ
 
         “เปล่าสักหน่อยครับ” ผมหัวเราะแห้งๆกลับไป
 
         “แน่ใจนะ”
 
         “ค...ครับ”
 
         เธอหัวเราะถูกใจเมื่อเห็นปฏิกิริยาของผมที่ดูจะเก้ๆกังๆทำอะไรไม่ถูก
 
         ...
 
         “อย่างงี้สิ ถึงจะเรียกว่าปกติ” ไม่รู้ผมจะดีใจหรือเสียใจดีนะเนี่ย...ฮ่าๆ แต่ก็ยังดีกว่านิสัยเสียแล้วกันเนาะ
 
         ...
 
         ผมกับน้ำน่านยืนรอรถเมล์อยู่ครู่หนึ่ง ก็เลยคิดอะไรได้บางอย่าง
 
         “ให้ผมถือให้ไหมครับ?
 
         “หา?”
 
         “ให้ผมถือนี่ให้ไหมครับ?” ผมไม่พูดเปล่าพร้อมกับชี้แล้วก็ดึงของมาส่วนหนึ่งมาถือไว้ในมือ. เธอเลิกคิ้วขึ้นข้างนึงราวกับจะยืนยันให้แน่ใจ
 
         ผมยิ้มแหยๆส่งไปแล้ว “ไม่ต้องปฏิเสธนะครับ”
 
         “เอางั้นเหรอ จริงๆน่านเกรงใจนะเนี่ย แต่ก็ขอบใจนะจ๊ะ” เธอยื่นของมาให้ผมพร้อมกับพูดกับผมด้วย...
 
 
        “เอ.. แต่วันนี้มาแปลกจริงๆน้าา”
 
         “แปลกตรงไหนเหรอครับ?”
 
         “แปลกตรงนี้แหละจอก...ดูมั่นใจๆ”
 
         พอผมได้ยินดังนั้นก็หัวเราะแห้งๆขึ้นเบาๆ...นั่นสินะ...ทำไมอยู่ดีดีคราวนี้ผมดูกล้าๆยังไงก็บอกไม่ถูก...
 
         ...
 
         “หรือว่าอกหักจากออกัส?” สายตาเด็กหญิงวาววับขึ้นมาทันที พร้อมกับมือที่ตบเบาๆที่ไหล่
 
 
        “นั่นแน่ อย่าเสียใจไปเลยนะมายเฟรนด์ ไอ้กัสมันแย่จะตาย มัวแต่สนใจอาซ้ออยู่นั่นแหละ มายเฟรนด์ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก ถึงไม่มีกัส ก็ยังมีก๊อกอยู่ทั้งคน =v=”
 
         ...ผมหันขวับมาส่ายศีรษะไปมาเป็นคำตอบ “ปล่อยพวกเขาไปเถอะครับ...” Foot in mouthพร้อมกับหัวเราะแห้งๆส่งไปให้เพื่อนที่ดูอารมณ์ดีผิดปกติ
 
         “ว่าแต่จอกเอาความคิดมาจากไหนน่ะ? น่านหมายถึงเรื่องเซอร์ไพรซ์นะ” เธอถามขึ้นมาอีกครั้ง
 
         “...ก็...ผมลองถามน้องผมดู พอได้ยินก็คิดว่าวิธีนี้น่าจะโอเค...ก็เลยลองถามคนอื่นๆดูอะครับ” ผมตอบไป...เธอพยักหน้า แต่ก็ไม่วายสงสัยอยู่ดี
 
         “แล้วไงอ่ะ! แล้วไงต่อ?”