(IS)Halloween:คนละคน(III/End)

posted on 04 Dec 2011 19:13 by jorkkykun
 
เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการ
 
 
 
 
 
 
 
(IS)Halloween:คนละคน(III End)

ตัวละคร - ศฤคาล(จอก),นันทนัท(น้ำน่าน),สิมิลัน(ปั้นทราย),สิงหา(ออกัส),พันปิยะ(ตง)
เวลา - วันฮัลโลวีน
สถานที่ - ห้องเรียน ๔๐๑ , อาคารเรียน

 Related Fic - [CS]Tag:Halloween by: แม่ครูเอม
 
 
 

   "ของนายนี่...งูแมมบ้าหรืองูเขียวหางไหม้เอ่ย?"

   มือที่เขาเช็ดเรียบร้อยแล้วยกขึ้นกอดคอชายหนุ่มร่างสูงที่เลิ่กคิ้วมองคนพูดที่กำลังยิ้มกว้าง

   "...ของผมนี่ต้องอนาคอนด้ามั้งครับ" จอกพูดจบแล้วก็หัวเราะร่วนทำเอาออกัสหัวเราะตาม

   "โหยยย มั่นใจจริงๆเลยสนมมม"

   "แน่นอน!" ร่างสูงยืดขึ้นด้วยความมั่นใจ

   "...ปกติต้องห้ามไม่ให้เรียกสนมไม่ใช่เหรอจอก?" เขาลองหยั่งเชิงถามอีกครั้ง

   "ก้เรียกให้พอก่อนที่จะไม่มีโอกาสเรียกไง ใช่ไหม...กัส'จัง'"

   จอกยกท่อนแขนแกร่งขึ้นวางบนไหล่ของออกัสแล้วบีบไหล่แน่น ดวงตาโตหันไปมองด้วยสายตากรุ้มกริ่มแปลกๆ...เหมือนจะถึงเวลาแก้แค้นอะไร บางอย่าง

   แต่มีเหรอที่ออกัสจะยอมแพ้

   "...งั้นมาให้ฉันพิสูจน์หน่อยสิว่าเป็นอนาคอนด้าจริงรึเปล่า"

   จอกชะงักไปครู่หนึ่ง แต่ใบหน้าตามฉบับเด็กหนุ่มชาวเหนือก็ยิ้มกริ่มขึ้นเหมือนกับกำลังพอใจ ทั้งที่เวลาปกติเขาต้องรีบเบี่ยงประเด็นไปแล้ว

   "อยากจะดูจริงๆเหรอ" ...ดูเหมือนจะเป็นประโยคคำถาม แต่สิ่งที่เขาพูดเหมือนเป็นประโยคบอกเล่ามากกว่า ในเมื่อเขาไม่พูดเปล่าแล้วยังเตรียมถอดกางเกงให้คนตรงหน้าพิสูจน์

   ...จอกถือเข็มขัดที่หลุดพร้อมกับเตรียมจะทำอะไรบางอย่าง

   ทันใดนั้นเอง...


























   "เฮ้ย!! นายสองคนมาทำอะไรกัน!" เสียงดูตื่นตะลึงของตงที่ทำให้ทั้งคู่หันขวับไปมอง

   "...ก็...เล่นสนุกไง" จอกยิ้มกว้างดูเหมือนปกติ แต่สภาพและท่าทางดูไม่ใช่จอกคนเดิม...ในเมื่อมือทั้งสองข้างกำลังถือเข็มขัด ที่ถูกปลดออกมาเรียบร้อย

   ส่วนอีกคนก็ยิ้มกริ่มขึ้นมาทันที

   "หึงเหรอศรีภรรยาที่รัก"

   "นายหุบปากไปเลย! จอก.. นายมาทำอะไรกับกัสที่นี่ มีถอดกางกงกางเกงด้วย จะทำอะไรกันน่ะหา!"อาตงยังคงวีนไม่เลิก ดูเหมือนเขาจะตกใจจนเกือบเสียสติ

   "...ก็ให้ดูอนาคอนด้าแค่นั้นเอง"

   "ลื่อเป็นคนอย่างนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่วะ..?"

   ตงสะพรึงจนเผลอหลุดสรรพนามที่ชินปากออกมา...

   "แหม...ศรีภรรยาก็ สนุกกันสามคนก็ได้ไม่ใช่เหรอ ตื่นเต้นดีออก" ออกัสตอบกลับไปด้วยสีหน้าระรื่น ตงที่กำลังจะช็อกหันไปมองคนข้างๆที่พยักหน้ารับ...อย่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง

   "...ไปสนุกด้วยกันแค่สองคนเถอะ ส่วนไอ้ศรีภรรยาก็ให้จอกไปแล้วกัน"...อาตงตอบด้วยท่าทีที่ดูตกใจยิ่งขึ้นไป อีกเมื่อเห็นท่าทางของจอก

   ...

   อยู่ดีดีร่างสูงของเด็กหนุ่มก็สะดุ้งเฮือก แล้วสั่นจนคนข้างๆแอบตกใจ

   "...กัส นายทำอะไรจอกวะ!?"

   "เปล่านะ สงสัยจะกลับเป็นเหมือนเดิมแล้วมั้ง"

   "..."

   ทั้งสามคนเงียบ...ไม่มีใครพูดอะไรขึ้นมา ได้แต่รอปฏิกิริยาต่อไปของจอกที่สลบทั้งยืน (แต่ก็ยังตัวติดกับออกัสอยู่)

--------------------------------------------------------------------


   "ผมมาทำอะไรที่นี่เหรอครับ?"

   ...

   ผมมองซ้ายมองขวา...รู้สึกมึนหัวอย่างบอกไม่ถูก ภาพในหัวผมมีภาพของออกัส...ตง...และห้องน้ำ...

   และที่สำคัญ...

   ตัวของผมก็ดันติดกับออกัสแบบที่แยกไม่ออกด้วย...

   ...เมื่อกี้ผมยังจำได้ว่าอยู่ที่ห้องเรียนนี่นา...แล้วทำไมมาอยู่ที่นี่ ได้...ในหัวผมมีแต่ภาพลางๆที่ระบุอะไรมากไม่ได้...รู้แต่ว่าผมกำลังเดินมา พร้อมกับคุยถึงเรื่องงูและประจำเดือน...อะไรสักอย่าง...

   ผมเงยหน้าขึ้นมองอะไรบางอย่างในมือ...

   เข็มขัด...

   ...ไม่นะ...

   ...

   ผมถอดเข็มขัดและปลดตะขอกางเกงทำไมฟะครับ!!!

   ...

   "อย่าบอกนะว่าไม่รู้เรื่องอะไรเมื่อกี้เลย?" ตงถามผมแบบไม่ค่อยเชื่อนัก...

   "...ครับ" ที่จริงก็รู้บ้างแต่...แค่มันเลือนราง

   ..."แล้วทำไมผมถึงมาอยู่ในสภาพนี้?" ผมตัดสินใจถามต่อ...

   "...นายกินอะไรผิดสำแดงมาก่อนรึเปล่าเนี่ย?"

   ...ผมพยักหน้าเป็นคำตอบ

   "ฉันป้อนลูกอมเองล่ะ" ออกัสพูด...แล้วยิ้มกว้าง ผมหันไปมองเจ้าของเสียงด้วยความรู้สึกเต็มไปหมด...

   ..."...ลูกอมอันนั้นน่ะเหรอครับ?"

   "ก่อนหน้านี้ฉันก็ยัดมันเข้าปากศรีภรรยาไปแล้วเหมือนกัน" ...เขาดูท่าทางจะภาคภูมิใจมากๆเสียด้วย

   "คือรู้มาก่อนแล้วว่าถ้าผมกินจะเป็นแบบนี้?"

   ..."แล้วเมื่อกี้เกิดอะไรขึ้นบ้างเหรอครับ?" ผมชักเริ่มหงุดหงิดแปลกๆแล้วสิ...- -" ทำไมมันต้องเป็นผมตลอดเลยที่โดนอะไรแบบนี้...

   "...เราเห็นนายกำลังจะอวดอนาคอนด้าของนายให้หมอนี่ดู..."

   "เฮ้ย! ก็แค่อยากแกล้งนิดๆหน่อยๆเท่านั้นเอง ไม่ได้ตั้งใจให้เป็นงี้ซะหน่อย"

   ..."อนาคอนด้า..."

   อาตงตอบพร้อมกับออกัส...ผมเองก็ใช้สมอง(ที่มีอยู่น้อยนิด)ลองพิพิจพิเคราะห์ดูว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง...

   ลูกอม

   เบลอ...

   อนาคอนด้า

   ห้องน้ำ...

   ตัวติดกัน...

   ประจำเดือน...

   ...

   ...

   ...

   ให้ตายเถอะครับ!!!

   "มันเป็นเพราะลูกอมนั่นนะสนมมม" ออกัสยังคงยิ้มใจดีสู้เสือ...

   ...เอาเถอะ...

   ..."แต่นายเป็นคนยัดมันเข้าปากจอกเองนี่หว่า!"

   ...ผมรู้สึกอะไรแปลกๆอีกแล้ว...

   พอลองขยับตัวออกห่างจากออกัสก็พบว่ามันหลุดออกมาได้อย่างง่ายดาย...

   ผมจัดการแต่งตัวเงียบๆขณะที่อีกสองคนยังคงคุยกันสักพัก...(ที่จริงควรจะบอกว่าออกัสเป็นคนต้อนอาตงมากกว่านะครับ)

   ...ผมเดินออกไปเงียบๆด้วยสีหน้าไร้อารมณ์

   "สนมงอนเหรอจ๊ะ" ...ไม่ทันที่ผมจะออกมาจากห้องน้ำ ออกัสก็พุ่งพรวดมาจัดไหล่จากข้างหลังของผม...

   ผมหันไปมองด้วยรอยยิ้มและความรู้สึกที่รำคาญและหงุดหงิดพอสมควร "...อย่าพึ่งมายุ่งกับผมครับ ขอเวลาเงียบๆให้ผมสักแปปนึง"

   ...ออกัสยังคงไม่สนใจท่าทีของผม

   "อย่างอนไปเลยน่า ฉันแค่ล้อเล่นเอง"

   ...

   ผมหันตัวกลับใช้มือหนาๆกระชากคอเสื้อเขาด้วยแรงที่พอทำให้เขาเอนตามความ ต้องการของผม ผมยิ้มเย็นเยียบ พร้อมกับยื่นหน้าเข้าไปใกล้แสดงท่าทีเหลืออดเต็มทน

   "ปล่อย...ให้...ผม...อยู่...เงียบ...เงียบ...คน...เดียว...เถอะ...ครับ"

   ผมเน้นทุกคำด้วยเสียงที่กดลงต่ำ

   ผมแค่ต้องการความเงียบ ขออยู่สงบๆสักทีเถอะครับ...

   เผื่ออะไรๆมันจะดีขึ้นมาบ้าง...

   ว่าแล้วผมก็ปล่อยมือพร้อมกับเดินกลับไปเงียบๆโดยไม่ได้สนใจอีกสองคนที่เหลือ...


====================================
 
 
สรุป...
 
-จอกกำลังจะโชว์อนาคอนด้า(?)ก็มีตงมาขัดเสียก่อน
 
-ลูกอมหมดฤทธิ์
 
-จอกรู้สึกตัวอีกทีเห็นตงกับกัสกำลังคุยกันอยู่
 
-ตงโดนก่อนจอก
 
-จอกโมโห...
 
 
 
คุยกับผปค.
 
ฟิคนี้ป่วงเค่อะ...แล้วก็เป็นครั้งแรกที่ได้แต่งจอกเวลาโมโห...อุฮิ
 
ยังไม่จบนะครับยังมีต่อ เลื่อนลงไปโลดดดดด
 
 
 
 
 
 
 
 
 
แถมท้าย (สนับสนุนความเสื่อมโดยประชุมพร เจ้าเก่า)

"ว้า... จอกโกรธซะแล้ว"

ออกัสบ่นพึมพำเบาๆ ชนิดที่ตงได้แต่นิ่วหน้า

ก็เพราะลื่อไม่ใช่เหรอ    

ตงมองเด็กหนุ่มร่างสูงอย่างเหยียดหยาม นึกปลงอนิจจังที่ฟ้าไม่เป็นใจส่งหมอนี่มาร่วมห้องกับเขา

สองขาเตรียมก้าวออกไปจากห้องน้ำ ก่อนจะชะงักงันเมื่อได้ยินเสียงทุ้มๆ กวนประสาทดังขึ้นต่อ

"ว่าแต่ศรีภรรยา~ มะกี้หึงฉันชะมะล่า~ จอกก็แค่สนมเอกเองน้า สู้ศรีภรรยาไมได้หรอก"

"ใครศรีภรรยาใครกัน!!!" ตงว้ากลั่นห้องน้ำ กัดฟันกรอดแล้วเดินออกจากห้องน้ำไป

ลื่อนี่!!! สมควรแล้วที่อาจอกจะโกรธลื่อ!!!    

แล้วนี่อั้วจะต้องถูกเรียกแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหนวะ!!!    

edit @ 4 Dec 2011 19:54:26 by Jork-Sarikal - CS 5413

Comment

Comment:

Tweet

"...ของผมนี่ต้องอนาคอนด้ามั้งครับ" จอกพูดจบแล้วก็หัวเราะร่วนทำเอาออกัสหัวเราะตาม

>>อ่านกี่ครั้งพี่ก็ต้องฮากะประโยคนี้ทู้กที จอกกี้ของพี่ (และหลายๆ คน) ไม่น่าเลยยยยยย

#1 By Fern-CS#4 on 2011-12-16 02:55