(MS)ผู้สืบทอด

posted on 20 Aug 2011 06:19 by jorkkykun
 
 
เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการ
 
 
 

Characters : พี่ไทย(ธีร์),จอก(ศฤคาล)

เวลา – เดือนพฤษภาคม ๒๕๕๔ (อาทิตย์แรกที่เปิดเทอม)

สถานที่ – ห้องชมรมรักษ์สิ่งแวดล้อม

...

            อาคาร ๖ ซึ่งเป็นที่ตั้งของห้องชมรมทั้งหลายในโรงเรียนอยู่ตรงหน้าผมแล้ว หลังจากที่ผมตัดสินใจเดินมาสำรวจเป็นครั้งที่เท่าไหร่ก็ไม่ทราบ...

            ถึงผมจะพึ่งได้เข้ามาเรียนไม่ถึงอาทิตย์ก็เถอะ...

            ที่จริงควรจะพูดว่าแค่สามวัน...

            ผมเดินมาสำรวจแถวนี้ไม่ต่ำกว่าสิบครั้งแล้ว...

            เพื่อเดินมายังห้องๆหนึ่งที่ไม่ว่าผมจะมากี่ทีก็ไม่เคยมีคนอยู่สักที...

 

            “ชมรมรักษ์สิ่งแวดล้อม...”

 

            ผมเอ่ยขึ้นเบาๆ...พลางนึกไปถึงประตูที่ปิดสนิทราวกับไม่เคยมีใครเข้าไปมาก่อน

 

            ...แต่คราวนี้มันไม่เหมือนเดิมน่ะสิ...

 

            ประตูที่เคยปิดสนิทแง้มออกขึ้นเล็กน้อยจนผมรู้สึกแปลกใจ...ข้างในห้องก็มีแสงไฟสว่างขึ้นเล็กน้อยเหมือนมีคนกำลังนั่งทำอะไรบางอย่างอยู่ ผมเลิ่กคิ้วขึ้นเล็กน้อย...

            “ใครมากันตอนนี้?”ผมนึกขึ้นพลางเดินเข้าไปใกล้ประตูมากขึ้น...

            ทั้งที่ตอนนี้ก็เลิกเรียนมาได้นานพอสมควรแล้ว...นักเรียนรวมถึงเพื่อนใหม่ในห้องของผมก็แถบจะไม่อยู่กันหมดแล้ว...

           

            ...หรือว่าจะเป็นขโมย...

           

            ..ไม่หรอกมั้ง...

 

            พอคิดได้เช่นนั้น...ผมก็พาร่างสูงของผมไปที่ประตูก่อนจะบรรจงเคาะประตูพร้อมกับเปิดเข้าไปช้าๆ

 

            “เฮ้ย!”

 

            ผมอุทานขึ้นด้วยความตกใจเมื่อเห็นชุดมาสคอตของอะไรสักอย่างตั้งอยู่ตรงหน้า...มันดูคล้ายๆกับพุ่มไม้ แต่มีดวงตากลมแป๋วอยู่ตรงกลางตัว...พอดูดีดีก็น่ารักใช่ย่อย...

            ...ประเด็นไม่ได้อยู่ตรงนั้น...

            มันอยู่ที่ผู้ชายร่างสูงคนหนึ่งกำลังหันมามองที่ผมด้วยสายตายากที่จะประเมินได้...แต่อย่างน้อยก็ทำให้ผมรู้ว่าเขาไม่น่าจะใช่ขโมยอย่างที่คิด...

            ...ว่าแต่...หน้าคุ้นๆยังไงก็บอกไม่ถูก...

            ดวงตากลมสองชั้นฉายแววขุ่นมัวมองมาทางผม ส่วนผมเองก็ยิ้มแหยๆกลับไปให้ “ขอโทษทีครับ...ผมเห็นห้องไฟเปิด...ก็เลยเข้ามาดู”

            ไม่ยิ้มแหยๆเท่านั้น...ผมยกมือขึ้นขยี้เส้นผมแก้เขินพร้อมกับพยายามมองไปรอบๆห้อง

            ...ผมพึ่งมาเห็นชัดๆเป็นครั้งแรก...

            ภายในห้องมีรูปกิจกรรมติดอยู่พอให้ทราบได้ถึงกิจกรรมที่ผ่านมาของชมรมนี้...ที่ดูน่าจะมีอะไรมากกว่าที่คิด

            รวมถึงไอ้เจ้าตัวมาสคอตที่ตั้งอยู่ข้างหลังผมด้วย...

            ...

            คนในชุดนักศึกษาหันมามองผมแล้วเลิ่กคิ้วขึ้นเล็กน้อย...แต่ก็ยังดูไม่สบอารมณ์เท่าไหร่อยู่ดี...ผมเองก็ได้แต่หัวเราะแห้งๆแก้เก้อไปเท่านั้น

            “...น้องสนใจเหรอ?” เสียงทุ้มถามผมเหมือนไม่เชื่อหู...

            ...ชมรมนี้ที่จริงก็น่าสนใจจริงๆนั่นแหละครับ...ยิ่งเห็นรูปรวมถึง...เอ่อ...ไอ้มาสคอตข้างหลังนี่ก็ยิ่งน่าสนใจเข้าไปอีก...แต่จะให้ผมใส่ผมขอลาแล้วกันครับ...

            “ครับ...”

            “เอ่อ...ผมมีเรื่องจะถามนิดหน่อยครับ”

            “อะไรเหรอครับ?” เสียงของคนที่น่าจะเป็นรุ่นพี่ถามกลับ...

            พอได้ยินเช่นนั้นผมก็ชี้ไปที่ตัวแบ๊วๆนั่น...”เอ่อ...นี่ตัวอะไรเหรอครับ?”

            “น้องพุ่มไม้...มาสคอตประจำชมรมครับน้อง” เสียงเรียบๆไม่มีอารมณ์นั้นก็ยังดูไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่ แต่ว่าก็ฟังดูอารมณ์ดีขึ้นกว่าเมื่อครู่...

            มาสคอตประจำชมรม...

            ...

            สุดยอดแฮะ...

           

            พอได้คำตอบผมก็หันกลับไปที่พี่คนนั้นอีกครั้ง...ก่อนจะเริ่มรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง...

            รูปภาพกิจกรรมของชมรมมีพี่ชายคนนี้อยู่ในภาพเสียส่วนใหญ่...ราวกับเป็นบุคคลสำคัญ...แถมพี่เขาก็ดูเหมือนจะเป็นกังวลเพราะไม่มีใครมาในชมรมเลย...

            ...หรือว่าพี่เขาจะเป็นประธานรุ่นก่อน?

            ...มีสิทธิๆ...

 

            “น้องมองหน้าพี่มีอะไรรึเปล่า?” เสียงนั้นเรียกสติผมให้กลับมาอยู่กับตัวอีกครั้ง

            “...เปล่าครับๆ ไม่มีอะไร...” แล้วผมก็หัวเราะแห้งๆแก้เก้ออีกครั้ง...

            “...ว่าแต่...ทำไมน้องถึงอยากเข้าชมรมนี้ล่ะ...”

           

            ...คำถามนี้เป็นเริ่มต้นบทสนทนาอีกสักพักใหญ่ๆระหว่างผม...นักเรียนใหม่คนที่”แค่”สนใจชมรม กับรุ่นพี่ผู้ชาย...ที่ดู”น่าจะ”เป็นประธานชมรมรุ่นก่อน

            ถ้าสนทนาตามปกติผมก็คงไม่เกร็งขนาดนี้...ก็พี่เขาดูเข้มๆยังไงชอบกล...

            ...

            แต่ยิ่งพูดกับพี่เขาผมยิ่งสนใจชมรมนี้ยิ่งขึ้นไปอีก...ว่าแต่...ผมจะสมัครได้ยังไงล่ะครับ...

 

            “พี่ครับ...ผมมีเรื่องจะถามนิดหน่อยอะครับ” ผมตัดสินใจถามรุ่นพี่ที่หันมานั่งคุยกับผมได้สักพักใหญ่ๆแล้ว...

            “หืม?”

            “ผมจะสมัครชมรมได้ยังไงเหรอครับ...”

            พอพี่เขาได้ยินเช่นนั้น...ก็ยิ้มขึ้นมาน้อยๆ เป็นรอยยิ้มที่ดูจริงใจแล้วก็สดชื่นอย่างบอกไม่ถูก...พร้อมกับหยิบเอกสารที่กล่องใส่เอกสารออกมาแผ่นหนึ่ง ด้วยสภาพที่มีรอยยับอยู่บ้างเล็กน้อย...

            พี่เขาพับกระดาษเล็กน้อยก่อนจะชี้มาที่ให้เขียนลงชื่อ

            “...ต้องลงชื่อสินะครับ...” พอพี่เขาได้ยินคำถามก็พยักหน้าเป็นคำตอบ...

 

            พอเห็นเช่นนั้นผมก็จรดปลายปากกาแล้วก็เขียนชื่อลงไปบนกระดาษแผ่นนั้น...พร้อมกับเสียงของพี่เขาประโยคหนึ่งที่ทำเอาผมตกใจ

            “พี่ยกตำแหน่งประธานชมรมให้น้องก็แล้วกัน” เขาพูดพร้อมกับวางเศษกระดาษแผ่นนึงที่มีชื่อของพี่เขาพร้อมกับเบอร์โทรศัพท์และอีเมล์...

            พอพูดจบพี่เขาก็ลุกขึ้นทำท่าจะเดินออกไป “มีปัญหาอะไรติดต่อปรึกษาพี่ทางนี้แล้วกันนะ แล้วก็...ขอบคุณที่รับตำแหน่งประธานชมรมนะครับ” พี่เขายิ้มให้ผมอีกครั้ง...

            ส่วนผมก็หัวเราะแห้งๆ งงไปหมดแล้ว...”แล้วผมรับตำแหน่งตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอครับ...”

            พี่คนนั้นเขาโบกกระดาษแผ่นที่ผมพึ่งเขียนชื่อลงไป...


            ...อย่าบอกนะว่า...

       ...

       ...

       เฮ้ย!!!

       ...

       ...


            ระหว่างที่ผมกำลังนั่งงงอยู่พี่เขาก็เดินออกไปจากห้อง...ทิ้งไว้ให้ผมนั่งอยู่กับกระดาษแผ่นน้อยๆนั่น....ผมพึ่งเข้ามาเรียนได้ไม่ถึงอาทิตย์ไม่ใช่เหรอ???

            แล้วตำแหน่งประธานชมรมนี่ล่ะ???

            ...พี่อย่าพึ่งไปสิครับ!!!

            ...

            เหมือนพี่เขาจะได้ยินเสียงในใจของผม...

            ...

            เขาโผล่หน้าเข้ามาในห้องก่อนจะยิ้มขึ้น “...น้องชื่อศ...ศฤคาลใช่ไหม...มีชื่อเรียกง่ายกว่านี้ไหม?”

            ...”จ...จอกครับ?”

            “โอเค...มีอะไรก็โทรหาพี่หรือคุยเอ็มแล้วกัน สวัสดีครับ” พี่เขาโบกมือลาแล้วก็หายไปทันที...ผมเองก็นั่งงงอยู่ในห้องคนเดียว...

            พร้อมกับสถานะใหม่ที่ได้มาอย่างไม่น่าเชื่อ...

            ...

            ...ประธานชมรมรักษ์สิ่งแวดล้อม...

            ...

            ผมอึ้งไปซักพักก่อนจะเริ่มรู้ตัวว่า ตลอดบทสนทนาที่ผ่านมาผมยังไม่รู้ชื่อของพี่เขาเลยแม้แต่น้อย...ผมหยิบกระดาษใบเล็กที่อยู่บนโต๊ะขึ้นมามอง...

 

            ธีร์ นทีธารทรัพย์พิสิทธิ์ (ไทย)...

 

 

สรุป

-จอกสนใจอยากเข้าชมรมรักษ์สิ่งแวดล้อมอยู่แล้วแต่ไม่เคยเจอใครก็เลยไม่รู้จะทำยังไงดี...

-วันพุธหลังเปิดเทอมไปได้สามวันจอกก็เดินไปที่ห้องชมรมอีกครั้ง...เห็นห้องแง้มๆแล้วเปิดไฟไว้...เลยเข้าไปดูเห็นพี่ไทยนั่งอยู่ในห้อง

-จอกเคยเข้าเห็นรูปกิจกรรมของชมรมบ้าง เลยคุ้นๆหน้าพี่ไทยแปลกๆ...

-ระหว่างนั้นพี่ไทยดูเหวี่ยงๆเพราะไม่มีใครมาสมัครเป็นประธานชมรมรุ่นต่อไปเลย...(อ้างอิงพี่ต้น)

-จอกเข้ามา...แล้วก็เป็นอย่างที่เห็น...จอกรับตำแหน่งไปอย่างงงๆ

-...ตลอดการสนทนาไม่มีการถามชื่อแซ่และเรียกชื่อเลยสักครั้งจนถึงช่วงสืบทอดอำนาจ...

คุยกับผปค....

เวิ่นเว้อฮะ...อาทิตย์หน้าลงเอนทรี่ตั้งชมรม(ทางการ)นะครับ...ขอผลัดไปก่อน...เหอๆ

Comment

smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry
smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

อ้าว มีสรุปตอนท้ายด้วยแฮะ
แล้วก็มีคุณซาบซึ้งด้วย
555
confused smile confused smile Hot!

#1 By BigBang on 2011-08-20 07:22

อ้าวเฮ้ยยยยย
อย่างงี้เลยเหรอจ้ะ 555555

สุดๆจริงๆผู้ชายคนนั้ cry

#2 By นอ.น้ำ on 2011-08-20 15:25

5555 โดนพี่ไทยมัดมือชกซะงั้นเลยน้อจอกกี้confused smile

#3 By Fern-CS#4 on 2011-08-21 00:33

กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

งานเข้าอย่างแรงแล้วค่ะ น้องจอก เพิ่งเข้ามาเรียนได้ไม่กี่อาทิตย์ จับพลัดจับผลูมาเป็นประธานชมรมซะแล้ว ชักอยากเห็นคนขี้อายอย่างจอกไปล่าสมาชิกมาเข้าชมรมจัง

จอกอาจจะลงเอยด้วยการใส่ชุดมาสคอตเพื่อเรียกสมาชิกก็ได้นะ 555

//นึกภาพตามแล้วหัวเราะอย่างมีความสุข

#4 By irindel on 2011-08-21 02:49

ดีใจแทนพี่ไทยและ เอ่อ...น้องจอก???

ขอให้สนุกกับการบริหารชมรมนะจ๊ะ จิกพี่วรุณมาใต้อาณัติ(?)ซะ ป้าแนะนำ open-mounthed smile

#5 By *Alyssa* on 2011-08-21 20:42