เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการ
 
 
 
 
 
(HW) เมื่อศฤคาลและพันปิยะช่วยกันปลูกถั่วเขียว
 
 
 
ตัวละครหลัก – ศฤคาล(จอก),พันปิยะ(ตง)
ตัวละครรอง – สิงหา(ออกัส)
เวลา – กรกฎาคม ๒๕๕๔
สถานที่ – โรงเรียนลูกบาศก์
 
 
 
 
    “ปลูกถั่วเขียว...”ผมพึมพำขึ้นเบาๆพร้อมกับนั่งเท้าคางมองถุงถั่วเขียวที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าไม่วางตา แล้วผมก็ถอนหายใจออกมาเสียเฮือกใหญ่...

    ถ้าให้ผมปลูกถั่วเขียวคนเดียวก็คงไม่มีอะไรให้น่าหนักใจเท่าไหร่หรอกครับ...แต่ผมต้องหาเพื่อนอีกคนนึงมาช่วยกันปลุกด้วยน่ะสิ...

    แล้วผมจะเลือกใครดีละ...

    คิดแล้วผมก็ถอนหายใจอีกครั้ง คนพูดน้อยอย่างผมจะไปชวนใครดีละเนี่ย...



    ...ใช้วิธีนี้แล้วกัน...Foot in mouth



    ผมหยิบปากกาในกล่องดินสอมาหนึ่งด้าม แล้วเขียนรายชื่อเพื่อนใหม่ลงไปบนกระดาษแผ่นเล็กก่อนจะเริ่มจิ้มลงไปทีละคน พร้อมกับพึมพำ “จ้ำจี้มะเขือเปราะ...” ไปด้วยเบาๆ

    “...นกขุนทองร้องฮู้”

    ทันทีที่ผมพูดจบปากกาก็จิ้มลงไปที่ชื่อของคนๆหนึ่ง ผมก้มลงไปมองชัดๆอีกครั้ง ก็ปรากฏชื่อของ “ตง” ขึ้นมา ผมยิ้มแห้งๆเมื่อเห็นว่าใครเป็นคู่กับผมในการปลูกถั่วเขียวในครั้งนี้

    ผมหันไปมองด้านหลังซึ่งเป็นที่นั่งของ “ตง” ก่อนจะตัดสินใจลุกขึ้นไปเพื่อไปถามความสมัครใจของชายหนุ่มคนนั้น...คนที่กำลังนั่งทำหน้าไม่สบอารมณ์อยู่หลังห้อง

    “เอ่อ..ตงครับ”

    เจ้าของชื่อหันมามองผมด้วยแววตาแปลกใจปนสงสัย เขาชันตัวขึ้นเงยหน้ามองผมที่ยืนก้มหัวอยู่นิดหน่อย ก่อนจะตอบรับ “หืม? มีอะไรเหรอ?

    “เอ่อ...ผมแค่อยากจะถามว่าคู่กับผมปลูกถั่วเขียวได้ไหมอะครับ” พอถามจบเขาก็เลิกคิ้วขึ้นน้อยๆเป็นเชิงสงสัยไม่หาย

    “...นึกยังไงถึงเลือกเราละ?” ผมเลื่อนเก้าอี้ทึ่อยู่ข้างๆตงแล้วหย่อนตัวลงนั่งเพื่อให้คุยสะดวกขึ้น

    “...ผมจ้ำจี้เอาอะครับ...แหะๆ” ผมเกาหัวแกรกๆพร้อมกับหัวเราะแห้งๆที่เห็นท่าทีตอบโต้ของเขาที่ดูจะงงๆแปลกๆ...

    “จ้ำจี้?” เหมือนตงชะงักไป ก่อนจะยิ้มพร้อมกับพยักหน้ารับคำขอจากผม...ปกติไม่ค่อยเห็นตงยิ้มเท่าไหร่เลยนะครับเนี่ย เห็นแต่ทำหน้ามึนตึงตลอดเวลา...”เอางั้นก็ได้ ไหนๆก็ไหนๆแล้ว งั้นเราขอคู่ด้วยเลยแล้วกัน...ขี้เกียจไปหาคนอื่น”

    เห...จะเอาอย่างนั้นก็ดีเหมือนกัน จะได้ช่วยๆกันปลูกทีเดียวให้เสร็จไปเลยเนาะครับ...

    “อ่า...ไม่มีปัญหาครับ ขอบคุณนะครับ” ผมยิ้มแห้งๆกลับไปให้ตงที่นั่งอยู่ข้างๆ

    “อืม...แล้วจะปลูกกันตอนกี่โมงดีล่ะ?”

    พอได้ยินคำถามผมก็ครุ่นคิดนิดหน่อยก่อนจะหันกลับไปยิ้มแหยๆให้กับตง “เอ่อ...ตอนเย็นได้ไหมครับ...คงแค่สองสามวัน...ผมไม่ค่อยอยากรบกวนมากเท่าไหร่...แหะๆ ตงละครับ?” พอพูดจบผมก็ขยี้ผมตัวเองอีกครั้ง พร้อมกับยิ้มแหยๆเหมือนเดิม

    “เราได้ตลอดนะ” ตงตอบนิ่งๆเหมือนตามปกติ ส่วนผมก็พยักหน้าเป็นเชิงโอเค แล้วตงก็พูดต่อ

    “อ่า...ไม่มีปัญหา เดี๋ยวเราโทรบอกที่บ้านก่อนก็ได้...วันนี้เลยรึเปล่า?” เขาถามผมกลับ ส่วนผมเองก็พยักหน้ากลับไปน้อยๆเป็นเชิงคำตอบพร้อมกับยิ้มแห้งๆ

    “อ่า...ขอบคุณตงนะครับ แล้วก็ขอโทษที่ต้องรบกวน” ผมยันตัวขึ้นก่อนจะขอบคุณเพื่อนชายที่ยังคงนั่งอยู่ ส่วนเขาก็พยักหน้ารับ “ไม่เป็นไรหรอก”

    ...ว่าแต่เย็นนี้มันจะเป็นยังไงบ้างละเนี่ย...

    คงต้องรอให้เรียนช่วงบ่ายให้เสร็จก่อนแล้วกันละนะ...
 
 
----------------------------------------------------
 
 
 
    เสียงออดเลิกเรียนดังขึ้นเมื่อไม่กี่นาทีก่อน ผมก้มมองนาฬิกาของตัวเองพร้อมกับเก็บอุปกรณ์การเรียนที่จำเป็นลงกระเป๋าไปด้วย

    “จอก...เราไปรอที่แปลงเกษตรนะ” ตงพูด ผมก็ส่งสัญญาณยิ้มพร้อมพยักหน้าไปให้เป็นเชิงตกลง

    “เฮ้ๆ จอก...นายจะพาศรีภรรยาฉันไปทำอะไรมิทราบ ฉันก็หวงเป็นนะ” เสียงทุ้มของออกัสดังขึ้นพร้อมกับร่างสูงที่ขยับมายืนกอดคอผม แล้วก็หัวเราะร่วนขึ้น ส่วนผมก็หันไปมองหน้าเขาด้วยรอยยิ้มแหยๆพร้อมกับดันตัวให้หลุดออกจากแขนของออกัส...

    “ภรรยงภรรยาอะไรมิทราบหา! แค่ไปปลูกถั่วเขียวเว้ย!”

    “อ๋อเหรอ...” ออกัสพูดต่อด้วยน้ำเสียงยั่วเย้า

    “ครับ...แค่ไปปลูกถั่วเขียวครับ” ผมพูดแก้ต่างบ้าง...ออกัสนี่ก็ดีเนอะ ดูสนุกสนานได้ตลอดเวลา

    อ้าว...ตงเดินหายไปก่อนแล้วเหรอเนี่ย พอเห็นอย่างนั้นผมก็ลาเพื่อนๆที่เหลือก่อนจะเดินตามตงไปที่แปลงเกษตรตามที่คุยกันไว้ โดยที่ผมไม่ได้ลืมหยิบถุงถั่วเขียวไปด้วย

    ผมเดินมาตามทางเดินช้าๆก่อนจะออกมาเผชิญหน้ากับอากาศอันร้อนชื้นอบอ้าวในฤดูฝน จะว่าไปอากาศแบบนี้ถั่วเขียวก็คงขึ้นง่ายอยู่อานะ...

    แต่ก่อนหน้านั้นผมก็มุ่งหน้าไปที่ห้องพยาบาลขอยืม...ไม่สิ...ต้อง “ขอ” สำลีมาจำนวนหนึ่งก่อนเดินไปที่แปลงเกษตรทันที...

    ...

    ผมเดินไปเรื่อยๆจนมาถึงแปลงเกษตรที่มีโต๊ะตัวเล็กๆตั้งอยู่รอบนอกของแปลง ภาพของตงที่นั่งเขี่ยถุงถั่วเขียวไปมา

    “ขอโทษทีครับที่มาช้า” ผมสาวเท้าไวๆไปที่ตงพร้อมกับเอ่ยขอโทษไปด้วย

    เมื่อเห็นใบหน้าตี๋ๆเบือนหน้ามามองผมโดยที่ไม่ได้พูดอะไร ผมเองก็ได้แต่ยิ้มแหยๆให้กับคนตรงหน้าที่เริ่มแกะถุงถั่วเขียวใส่ขวดที่เขาหยิบมาเอง

    ผมทิ้งตัวลงนั่งพร้อมกับหยิบของออกมาจากกระเป๋าเป้สายเดี่ยว แล้ววางทุกอย่างลงบนโต๊ะทีละชิ้นสองชิ้น

    “จะเริ่มยังไงละจอก?” ตงถามผมเงียบๆพลางช่วยๆกันแกะถุงถั่วเขียวลงไปในขวดพลาสติคที่ตัดครึ่งเรียบร้อยแล้ว

    “เอ่อ...ก็คงต้องใส่สำลีจุ่มน้ำลงไปก่อนละมั้งครับ” ผมพูดพร้อมกับลุกไปหาถังเล็กๆมาใบหนึ่ง เพื่อมาใส่น้ำมาปลูกถั่วเขียว

    ตงพยักหน้ารับก่อนจะลุกขึ้นมารับถังจากมือของผมไปใส่น้ำจากก๊อกที่อยู่ข้างๆ

    พอได้น้ำมาเรียบร้อย ผมก็หยิบสำลีจำนวนหนึ่งขึ้นมาชุบน้ำก่อนบีบให้ไม่ชุ่มจนเกินไปแล้วใส่ลงไปในขวด...

    มันเงียบจนผมได้ยินเสียงน้ำที่ผมบีบออกไหลได้อย่างชัดเจน...
 
 
 
    ...แล้วผมควรจะพูดอะไรดีละ?

    (Foot in mouth)
 
 
    “แล้วไงต่อ?” ตงถามผมเรียบๆโดยที่ทำตามผมไปด้วย

    “ใส่ถั่วเขียว...ใส่น้ำอีกนิดหน่อยอะครับ” ผมใส่เมล็ดถั่วเขียวจำนวนหนึ่งลงไปในขวดใบนั้น ก่อนจะจัดไม่ให้มันหนาแน่นจนเกินไปนัก แล้วก็ใส่น้ำไปอีกเล็กน้อยเพื่อให้รากงอกขึ้นง่ายกว่าเดิมนิดหน่อย

    “มีอะไรอีกไหม?”

    “...เอ่อ...รอให้โตละมั้งครับ” ผมยิ้มแหยๆให้กับตงที่พึ่งหยอดน้ำลงไปในขวดเสร็จ...
 
 
 
    ...นี่มันเป็นการช่วยกันปลูกถั่วเขียวตรงไหนเนี่ย...
 
 
 
    สงสัยต้องหาอะไรชวนคุยแล้วละมั้งครับเนี่ย...

    “เอ่อ...ตงครับ?” ผมเป็นคนเอ่ยทำลายความเงียบที่เกิดขึ้น พอเจ้าของชื่อได้ยินเสียงของผมก็หันมามองผมช้าๆ

    “ที่บ้านตงนี่...ทำอาหารขายใช่รึเปล่าครับ?”

    ไม่รู้ว่าจะเสียมารยาทรึเปล่าที่ถามเรื่องที่บ้านของคนตรงหน้า แต่ก็นะครับ...ผมเองก็คิดอะไรบางอย่างออกเลยอยากถามคำถามนี้ออกไป

    ผมมองหน้าของคู่สนทนาพร้อมกับยิ้มแหยๆไปให้ ดูเหมือนเขาจะสงสัยกับคำถามของผมไม่น้อยเลย

    “ใช่...ทำไมรึ?” เขาถามผมกลับ

    “อ่า...ไม่มีอะไรหรอกครับ แค่กำลังคิดว่าถ้าไปส่งแล้วจะยกให้ตงดีไหมเท่านั้นละครับ” ผมยกมือที่พึ่งล้างไปเมื่อกี้ขึ้นลูบหัวพร้อมกับตอบไป

    ชายหนุ่มตรงหน้าทำตาวาวขึ้นมาครู่หนึ่ง “จริงเหรอ?” ผมยิ้มขึ้นน้อยๆส่งไปให้กับตงเป็นคำตอบ

    “ก็...จะได้เอาไปทำอาหารขายที่บ้านต่อไงครับ...จะเอาไปทิ้งก็เสียดาย”

    “เฮ้ย จะเอาไปขายได้ยังไง” คู่สนทนารีบโบกมือปฏิเสธ “ไม่ได้ว่าที่ปลูก ๆ เนี่ยไม่ดีหรอกนะ แต่..ยังไงดีล่ะ ..นายก็ปลูกด้วยนี่นา?”
 
      ตงใช้ความคิดอยู่ครู่หนึ่ง “เอางี้ดีกว่า เดี๋ยวเอาไปทำอะไรให้กินละกัน มาทำที่โรงเรียนก็ได้ ...ไม่ยากหรอก”
 
 
    ดูเหมือนเขาจะอารมณ์ดีกว่าปกติอย่างไรก็บอกไม่ถูก...ก็ดีเหมือนกันนะครับ ก็คงจะหาอะไรคุยได้เยอะขึ้น...มั้ง...

    “อ่าครับ ผมจะรอนะครับ”
 
----------------------------------------------------------------------------------------
 
    ผมเดินอยู่ตามทางเดินบนอาคารเรียนหลังจากเอาต้นถั่วงอกที่เจริญงอกงามเต็มขวดไปส่งเรียบร้อย โดยที่ข้างๆมีตงเดินอยู่ข้างๆพร้อมกับมองผลงานอย่างมีความสุข (มั้ง?)

    “ในที่สุดก็เสร็จ” อยู่ดีดีเขาก็พูดขึ้น ผมเองพอได้ยินก็หันไปมองก่อนจะยิ้มขึ้นน้อยๆ

    “ตามสัญญาครับ...” ผมยื่นขวดถั่วงอกส่งไปให้กับตงขณะที่ยังยิ้มอยู่

    “อ่า...ขอบคุณนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้เช้าจะเอามาให้กินก็แล้วกัน”

    ...”ขอบคุณครับ”

    ชักอยากรู้แล้วสิว่าตงจะทำอะไรมาให้ชิม ท่าทางจะต้องอร่อยแน่ๆ พรุ่งนี้ผมมาแต่เช้าดีกว่าแฮะ...อ๊ะ...ถึงห้องเรียนแล้วนี่นา
 
 
 
    ...ปลูกถั่วงอกครั้งนี้สนุกที่สุดเท่าที่เคยปลูกมาเลยนะครับเนี่ย...
 
 
Embarassed
   

    แต่พอคิดถึงของกินผมก็ชักเริ่มหิวบ้างแล้วสิ...
 
 
-----------------------------------------------------------------------------------------
 
คุยกับผปค.จอก
 
เสร็จแล้วครับ...ฮ่าๆ
 
(แก้บทตงไปนิดหน่อยครับ...เอาแบบที่พี่พิมยังไม่แก้...ขออภัยฮะ)
 
 
   
  

Comment

Comment:

Tweet

ทำไมพี่ได้กลิ่นไออะไรบางอย่าง (โดนตรบคว่ำ)

จอกดูเรื่อยๆ เอื่อยๆ ปลูกถั่วแบบสบายใจสินะ...

อา ทุกคนคะ เตรียมล้างท้องกันเถอะค่ะ อาตงจะเอาของมาเซ่นไหว้พวกเราแล้ว ฮูเร่

#9 By Fern-CS#4 on 2011-05-22 23:19

ขำออกัส โผล่มาหวงเนี่ยนะ! *หัวเราะก๊าก*

จอกน่ารักอ้ะ โมเอ้อ้ะ

ส่วนตัวเชื่อว่าตง POV มีฮา รอแม่ตงมาเขียนแล้วกันนะ confused smile

#8 By *Alyssa* on 2011-05-21 14:25

มารับทราบแล้วจ้ะ
ปลูกถั่วกับจอกรู้สึกชิลมากเลย
ดีแล้วล่ะ พี่ชอบ
surprised smile

ชอบจอกตรงที่จอกดูซื่อ ๆ
แล้วก็อาการคล้ายจะลนลานในใจ
ตอนทุกอย่างเข้าสู้ความเงียบ
เหมือนได้ยินเสียง 'หวาา...' ลอยมาชอบกล
ฮ่า ๆ ๆ

ไว้พี่จะเข็น POV ตงมาส่งนะ
รอก่อนนะบูมเอ้ย พี่จะพยายามไม่ดองจ้ะ
*ชูสองนิ้ว*

#7 By ::376SEC:: on 2011-05-21 01:05

ปลูกถั่วแบบปกติธรรมดา ลั้ลลา สบายใจมากเลยจ้ะ
confused smile
ฟีลจอกนี่เย็นจริงๆ มือเย็น ใจเย็น อูวราาาา

(ว่าแต่ตงจะทำอะไรมาน่ะ!! อยากกินจัง )

#6 By น้ำน่าน on 2011-05-19 21:34

สารภาพว่าเคยคิดอยากหย่อนระเบิดเหมือนกันครับ...

แต่คิดไม่ออกว่าจะหย่อนระเบิดยังไงดี...

จอกมันเรียบร้อยยยยยย

(เหมือนหมาตัวยักษ์ขนฟู!!!)

double wink

#5 By Jork-Sarikal - CS 5413 on 2011-05-19 19:16

เห็นด้วยกับปรุ้นนี่~ เป็นการปลูกถั่วที่สุขสบายใจดีแฮะ

จอกเป็นคนที่อยู่ด้วยแล้วสบายใจดีเนอะ

ถึงตอนแรกจะดูตะกุกตะกักไปนิด แต่ก็โอเคอยู่นะ~

สุดท้าย น้องถั่วงอกก็กลายเป็นอาหารให้อาตงทำ...อูวววว~

ชอบมากเลย บูมมี่~ ขยันๆๆๆ แบบนี้ตลอดนะลูก *หยิกแก้ม

#4 By ลูกรัก(เติม)s on 2011-05-19 19:07

พี่ขำตอนจอกพูดว่า ผมจ้ำจี้เอาอะครับ 55
มันหยึยๆหู

เป็นการปลูกทั่วที่ดูสุขสบายใจอะไรเช่นนี้น้อ

#3 By ป.ปุ้น,,, on 2011-05-19 17:55

สนุกดีๆcry cry

เราปลูกสตรอเบอร์รี่มา3วันแล้วยังไม่งอกเรยยยย (วิตกจริต??)

#2 By เป้ยเป้ย on 2011-05-19 08:08

Hot! Hot! Hot!

แค่อ่านชื่อตอน ก็รู้ว่าน่าสนใจแล้วครับ..

และแล้ว.. ก็อ่านสนุกจริง ๆ ด้วย 555+^^