Database 1.2 ข้อมูลรายละเอียดตัวละคร 
 
 
สีแดง - เปลี่ยนแปลงล่าสุด 

1. ชื่อจริง / นามสกุล / (ชื่อเล่น)

ศฤคาล ศรีสุรบถกุล (จอก)

(คำอ่าน สฺ-ริ-คาน/สี - สุ-ระ-บด-ทะ-กุน)

2. อายุ  

15 16

3. วัน เดือน ปี เกิด 

9 มีนาคม 2539

4. เพศ

ชาย สนใจใน หญิง

5. ความสูง  

183 185.5 เซ็นติเมตร

6. รูปพรรณสัณฐาน 

๑.ผมรองทรงต่ำ (เดือนถึงสองเดือนตัดที)

๒.มักจะยุ่งฟูเพราะไม่ค่อยได้หวีผม..

๓.ผิวคล้ำเล็กน้อยเนื่องจากเล่นกีฬารวมถึงช่วยที่บ้านทำงานหน้าร้อน(ปิดเทอม)

๔.ผิว ค่อนข้างดี เพราะป้า(ภรรยาลุง)รับไม่ได้ที่จะเห็นหลานผิวเสียออกไปที่สาธารณะ จึงจับไปขัดสีฉวีวรรณแม้จะไม่ช่วยให้ขาวขึ้นก็ตาม...

๕.ตัวสูงมีกล้ามเนื้อสมส่วน (ด้วยเหตุผลเดียวกันกับข้อ๓)

๖.หน้าตาไทยแท้ ออกทางเหนือ (หน้าตาค่อนข้างหวาน) ตาสองชั้น

(พี่ปุ้นวาด - อันนี้ขาวไป)

(อันนี้ผอ.วาดให้)

 

7. ลักษณะนิสัยและพฤติกรรมต่างๆของตัวละคร

-ยิ้มง่าย ยิ้มเก่ง
-สู้ชีวิต ไม่ยอมแพ้ต่ออุปสรรคง่ายๆสำหรับเรื่องการมีชีวิตรอดและเรื่องที่ตัวเองสนใจ
-กรงใจคนอื่นมากๆ จนกระทั่งทำให้คนอื่นไม่สบายใจ... เริ่มสามารถแสดงความรู้สึกของตัวเองออกมาตรงๆ
-มองโลกแง่ดีมาก ซื่อ...บางทีก็ซื่อจนเซ่อ เริ่มทันมุขหรือแผนของคนอื่นๆบ้างแล้ว
-พูดน้อย ต่อยหนัก คือพูดตรงจนบางทีทำเอาคนฟังหงายเงิบ
-พูดสุภาพมาก
- โกรธยาก ใจเย็น
-พอโกรธจะยิ้มพร้อมกับแผ่รังสีอำมหิตออกมาอย่างต่อเนื่อง พร้อมกับพูดจิกกัดเหมือนเป็นคนละคน
-เจอคนอื่นเป็นครั้งแรกมักจะเกร็งจนพูดอะไรไม่ออกนอกจากยิ้ม... เริ่มสามารถคุมอาการเกร็งได้แล้ว แต่ก็ยังเลือกที่จะยิ้มสู้มากกว่าพูดอยู่ดี
-ถึงจะรู้จักกันแล้วก็ยังพูดไม่มากอยู่ดี

-พูดติดสำเนียงเหนือ

-คิดเรื่อยเปื่อยเพ้อเจ้อเวลาว่างๆหรือเวลาผ่อนคลายๆจนบางครั้งคนเรียกก็ไม่ได้ยิน

-เรื่องบางเรื่องที่ไม่สนใจต้องรอให้ไฟลนก้นก่อนถึงจะทำ

(เช่น ถ้ามีการบ้านวิชาที่ตัวเองไม่ค่อยชอบอยู่ ให้เวลาหนึ่งเดือน ส่วนมากจะรอให้ถึงสองถึงสามวันสุดท้ายก่อนแล้วค่อยทำแบบเอาเป็นเอาตาย ไม่หลับไม่นอนจนกว่าจะเสร็จ)

-ชอบสิ่งท้าทาย กล้าได้กล้าเสีย แต่คนอื่นมักไม่ค่อยอยากเชื่อเท่าไหร่นัก เพราะความเอื่อยเฉื่อย สบายๆของเขาเอง

-เห็นคุณค่าของเงินมากๆ (แต่ก็ไม่ถึงขั้นตระหนี่)

--ไม่กลัวผี ค่อนข้างมีสติิเมื่อเจอเหตุการณ์ที่ไม่สามารถพิสูจน์ได้ (อ้างอิง - (MS)เรื่องหลอนๆในวันฝนตก)

 

(7ก สรรพนามที่ใช้) (เรียงตามอันดับความถี่)

แทนตัวเอง - ผม (คนที่พึ่งเคยเจอเป็นครั้งแรก + คนที่รู้จักกันเพียงผิวเผิน + ผู้อาวุโสกว่า)

   เรา (คนที่รู้จักกันในระดับหนึ่งแล้ว)

   จอก (ญาติพี่น้อง)

           เปิ้น (เวลาคุยภาษาถิ่น + หลุดมาเป็นบางครั้ง)

แทนคนอื่น - คุณ (คนที่พึ่งเจอกันครั้งแรก + รู้จักเพียงผิวเผิน )

   ตำแหน่งของคนคนนั้น (เช่น อาจารย์ พี่ น้อง) (รู้จักเพียงผิวเผิน + ผู้อาวุโสกว่า+คนที่จำชื่อไม่ได้)

   ตำแหน่งของคนคนนั้น + ชื่อ (เช่น อาจารย์เอ ครูบี พี่ซี น้องดี) (รู้จักในระดับหนึ่ง+ญาติ)

   ชื่อเล่น (เพื่อนในวัยเดียวกันที่สนิท + ตาล + ตูน) 

(จะเรียกชื่อฉายาบ้างเป็นบางครั้ง ถ้ารู้สึกว่าชื่อนั้นง่ายกว่าชื่อเล่นจริงๆ และเจ้าของชื่อรับชื่อฉายานั้นได้)

(*ชื่อที่ใช้เรียก จะเรียกตามที่รู้เป็นครั้งแรก ถ้ารู้ชื่อจริงเป็นชื่อแรกก็จะเรียกชื่อจริง ถ้ารู้ชื่อเล่นก็จะเรียกชื่อเล่น จะเปลี่ยนชื่อที่เรียกก็ต่อเมื่อเจ้าของชื่อบอกให้เรียก)


8. สิ่งที่ชอบ

- ดอกไม้ / ต้นไม้ (เริ่มรู้สึกชอบตั้งแต่เด็กๆ สมัยที่พ่อย้ายมาอยู่กับย่าใหม่ๆ หลังจากล้มละลาย)

-โบราณ สถาน (ส่วนตัว) (ของชอบส่วนตัว เวลาเห็นโบราณสถานสวยๆแปลกๆ บางทีจะไปเองคนเดียวเป็นการส่วนตัว ไม่บอกคนอื่น เพราะไม่อยากรบกวนคนอื่นให้ไปตามตัีวเองนัก)

-หนังสือ (ประเภทประวัติศาสตร์ ตลกขำขัน ผจญภัย ธรรมชาติ)

-สัตว์ทุกชนิด (ยกเว้นแมลงที่จะกล่าวในขั้นต่อไป)

-อาหารที่มีรสชาติหลากหลายภายในจานเดียว (เช่น อาหารไทย)

-นม(นมวัวจะชอบเป็นพิเศษ)

 

9. สิ่งที่เกลียด(ไม่ชอบ)

- แมลงสาบ (เนื่องจากเคยโดนแมลงสาบกัดในสมัยเด็กๆเพราะความอยากรู้อยากเห็นในแมลงชนิด นี้ แล้วเกิดอาการแพ้พิษแมลงสาบอย่างรุนแรง เลยจำฝังใจกลัวแมลงสาบมาจนถึงบัดนี้)

-Shopping (เป็นคนต่อราคาและซื้อของไม่เป็น)

 

10. งานอดิเรก

-ฟังเพลง (เพลงประเภทบรรเลงหรือมีเนื้อร้องก็ได้ แต่ขอให้เป็นเพลงสบายๆ ป๊อบ ไม่รุนแรง)

-เขียนบันทึกประจำวัน

-ออกกำัลังกาย (บาสเก็ตบอล+วิ่ง+ศิลปะการต่อสู้ประเภทเทควันโด)

-อ่านหนังสือ

-เดินตามสวนสาธารณะ

-ถ่ายรูป (แม้จะถ่ายได้ไม่ดีมากแต่ก็ชอบอยู่ดี)

-ไปนั่งชิวอยู่ที่สวนพฤกษศาสตร์

 

11. สายการเรียน 

-วิทย์-คณิต

(เพื่อที่จะเรียนสูงๆและหางานดีๆช่วยที่บ้าน)

12. วิชาที่ชอบ / ไม่ชอบ 

ชอบ

สังคม(ประวัติศาสตร์) เนื่องจากเป็นความชอบส่วนตัว ชอบเรื่องราวเก่าๆที่น่าค้นหา ค้นคว้า ทั้งที่พิสูจน์แล้วและเรื่องที่ยังเป็นปริศนาอยู่

  ฟิสิกส์ - ชอบการคำนวณ รวมถึงอาจารย์คนหนึ่งที่เคยสอนตอนม.ต้นซึ่งทำให้เขารู้สึกอยากเรียน แต่ก็ไม่ได้ถนัดอะไรมากนัก

เลข - (เหตุผลเหมือนฟิสิกส์) และเรียนวิชานี้ค่อนข้างดี

ไม่ชอบ

ชีววิทยา - ไม่ชอบจำคำศัพท์(Technical-term)รวมถึงเนื้อหาที่น่าเบื่อ ( แม้จะชอบปลูกต้นไม้หรือดอกไม้ จอกก็ไม่ชอบเนื้อหาชีววิทยาเรื่องพืชสักเท่าใดนัก) 

ภาษาอังกฤษ - มีความหลังที่ไม่ดีกับครูต่างชาติสมัยเด็ก พยายามที่จะมีทัศนคติที่ดีต่อภาษาอังกฤษ และมองว่าแค่คนๆเดียว...อาจจะไม่ใช่ทั้งหมด  

13. วิชาที่ถนัด / ไม่ถนัด  

 

ถนัด

ประวัติ ศาสตร์ - ชอบเป็นการส่วนตัว (ดูเหตุผลได้ที่ข้อ ๑๒) มักจะหาความรู้รอบตัวเสมอ เลยทำให้ทำข้อสอบได้ดี รวมถึงสามารถจำได้นาน (Long-term memory) เรียนได้ยอดเยี่ยมมาก ถือได้ว่าเป็นพรสวรรค์อย่างหนึ่งเลยทีเดียว เคยได้รางวัลที่หนึ่งในการสอบแข่งขันระดับประเทศหลายรายการ 

ฟิสิกส์ - (เหตุผลข้อ๑๒) + ไม่ได้ถนัดมากแต่ก็ถึอว่าอยู่ในเกณฑ์ใช้ได้ (สามารถทำข้อสอบ อธิบายได้ แต่สำหรับเรื่องใหม่ๆหรือเรื่องที่ไม่เข้าใจก็จะเข้าใจยาก จึงต้องอาศัยความพยายามของเขา)

เลข - (เหตุผลข้อ ๑๒) + ค่อนข้างดีถึงดีมาก โดยเฉพาะพีชคณิตที่มีการคำนวณ เชี่ยวชาญในด้านนี้มากจนถึงขั้นเคยได้รางวัลระดับประเทศมาแล้ว

การงานอาชีพ - ถนัด(เพราะด้วยฐานะทางเศรษฐกิจทำให้ต้องทำ+ซ่อมทุกอย่างเอง จึงทำให้ทำเป็นเกือบทุกอย่าง) แต่ไม่ชอบเท่าไหร่

 

ไม่ถนัด

ชีววิืทยา - ไม่ถนัด และไม่ชอบอย่างยิ่ง (แม้จะเป็นวิชาจำเหมือนประวัติศาสตร์ แต่เป็นเพราะคำศัพท์รวมถึงหลักการเรียนที่ทำให้ไม่ชอบ)

ภาษา อังกฤษ - ฟังพูดอ่านเขียนได้ในระดับหนึ่ง แต่ไม่ค่อยชอบเพราะมีความหลังที่ไม่ดีกับครูต่างชาติสมัยเด็ก (โดนรังแกด้วยวิธีต่างๆนานา)

 

ปกติ

พละ (กีฬา) - กีฬาประเภทไหนก็ได้ที่ไม่ใช่การใช้เท้าเล่นกับอุปกรณ์ถนัดหมด เพราะรู้สึกว่าบังคับยาก เกะกะกว่าปกติ

คอมพิวเตอร์ - ปกติ ให้ซ่อมพอซ่อมได้ แต่ให้อธิบายหรือชี้ว่าจุดไหนคืออะไรทำไม่ได้

ไทย เคมี ดนตรี ฯลฯ - ปกติ  

14. คะแนนวิชาต่างๆในตอน ม.3 (โรงเรียนเก่าให้สัดส่วนคะแนนเก็บเยอะ 70-30)

วิทยาศาสตร์  3.5 (Physics - 4 Chemistry - 4 Biology - 2.5)
คณิตศาสตร์  4
ภาษาอังกฤษ  3
ภาษาไทย  3.5
สังคม  4
การงานอาชีพและเทคโนโลยี  (งานบ้าน - 4 Computer - 3.5)
สุขศึกษาและพลศึกษา  4
ดนตรี / ศิลปะ  3.5

15. ความสามารถพิเศษในการเรียน

เล่นฟลุ้ทเป็น

มือสีเขียว (มือเย็น) (ความหมาย - ปลูกอะไรก็ขึ้น แม้ว่าจะเป็นอะไรก็ตาม)

สารานุกรมประวัติศาสตร์เคลื่อนที่

 

16.ลักษณะคนที่จะเป็นเพื่อนได้

โดยทั่วไปเป็นเพื่อนกับทุกคนได้ แต่ถ้าเป็นคนสนุกสนาน มีความรับผิดชอบ ชอบความท้าทายไปไหนไปด้วยกันก็จะสนิทกันง่ายเป็นพิเศษ

 

17. ลักษณะคนที่ไม่ถูกชะตา

ชอบดูถูกคนอื่น

ไม่เห็นคุณค่าของเงิน(จากฐานะทางการเงินที่บ้าน)

 

18. เสป็กในดวงใจ

- ยอมรับในความเป็นตัวตนของจอกได้

-เข้ากันได้ดี

-เป็นคนดี

 

19. สัญชาติ, เชื้อชาติ, ภาษาที่พูดได้

สัญชาติ - ไทย

เชื้อชาติ - ไทย

ภาษาที่พูดได้ - ไทย (พูดได้ชัดเจน)

อังกฤษ (ในระดับหนึ่ง สามารถสื่อสารและใช้ชีวิตประจำวันได้ แต่อาจจะมีผิดบ้างพอประมาณ)

จีนกลาง (พูดได้ในระดับหนึ่ง สามารถสื่อสารได้ แต่ไม่คล่องเท่าภาษาอังกฤษ)

คำเมือง(ล้านนา) (ได้เล็กน้อย เพราะโตที่เชียงใหม่จนก่อนขึ้นชั้นประถม)

20. อื่นๆ

- พ่อแม่เป็นคนเชียงใหม่ ทะเบียนบ้านอยู่เชียงใหม่ (ต.แม่แรม อ.แม่ริม จ.เชียงใหม่)

-แม่กับพ่อช่วยกันบริหารจัดการธุรกิจสวนดอกไม้ของคุณย่าที่ยังคงอยู่ในชื่อของคุณย่า (ทำงานในฐานะลูกจ้าง)

- ย้ายมาอยู่กับพ่อบุญธรรม(ลุง)ที่กรุงเทพตั้งแต่ขึ้นชั้นป.๑

-คุณลุงเป็นพ่อบุญธรรมเพื่อแก้เคล็ดดวงของพ่อแม่ที่เป็นปรปักษ์กับลูก ตามความเชื่อทางท้องถิ่น

- เปิดเทอมก็เรียนอยุ่ที่กทม. ปิดเทอมกลับเชียงใหม่ไปช่วยธุรกิจที่บ้าน

- เนื่องจากอาศัยอยู่ที่เชียงใหม่ และพ่อแม่เป็นคนเชียงใหม่แท้ๆจึงทำให้เวลาพูดติดสำเนียงเหนือมาบ้าง

- เมื่อก่อนพ่อเปิดบริษัทร่วมหุ้นกับเพื่อน แล้วถูกโกงล้มละลาย เป็นหนี้จำนวนมาก (ปี๒๕๔๕) พ่อเลยตัดสินใจส่งลูกให้มาอยู่กับลุงที่กทม.ประจวบเหมาะกับช่วงเข้าประถมพอ ดี

- แม้จะถูกปลดจากสถานะล้มละลาย (ตามประมวลกฎหมายแพ่ง) แต่ฐานะทางบ้านก็ยังคงไม่ได้ดีขึ้นมากเท่าไหร จึงยังต้องทำงานอย่างหนักอยู่

-ย่าเป็นเจ้าของสวนดอกไม้ขนาดเล็ก ส่งขายอบจ. แต่พอพ่อล้มละลายจึงได้กลับมาช่วยทำธุรกิจที่บ้านให้เจริญเติบโต

- ที่อยู่ที่กทม.อยู่ตึกแถวขนาดสองคูหาสามชั้น บริเวณแถบเมืองเก่า(ป้อมปราบฯ)

- คุณลุงมีลูกแฝด (ชาย-หญิง) ชื่อ ตาล  (ญ) กับ ตูน (ช) อายุน้อยกว่า จอก สองปี เป็นเด็กแก่นแก้ว ซน อยู่นี่ไม่ได้ มักจะหาทางแกล้งจอกอยู่เสมอๆ แต่ว่ามากกว่าเก้าสิบเปอร์เซ็นต์จอกจะรู้ก่อน แต่ก็จะยอมให้แกล้งไป

-เวลาว่างๆมักจะหายตัวไปเดิน ตามสวนสาธารณะ ถ้าเกิดอยากหาตัวเขาเจอก็ไปหาที่สวนสาธารณะ สวนพฤกษศาสตร์ หรือสวนรุกขชาติ(ที่อยู่บริเวณใกล้เคียง)ก็อาจจะเจอได้ง่ายๆ
 
- ทำงานพิเศษเป็นพนักงานร้านสะดวกซื้อแถวบ้านช่วงกะเย็น (๑๗.๐๐-๒๑.๐๐) วันศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ แม้คุณลุงจะไม่อยากให้ทำเพราะสามารถเลี้ยงดูได้ (รวมถึงพ่อแม่ ที่ฐานะดีขึ้นมาในระดับหนึ่ง) แต่จอกก็ไม่สบายใจเท่าไหร่นักเลยตัดสินใจขอทำเพื่อเป็นประสบการณ์  
 
- ชื่อ มีที่มาจากตอนที่แม่ท้องฝันว่ามีหมาจิ้งจอกเข้ามาคลอเคลียเหมือนสัตว์เลี้ยง เลยตัดสินใจตั้งชื่อลูกว่า "ศฤคาล" ซึ่งแปลว่าจิ้งจอก ส่วนชื่อเล่นมาจาก "จิ้งจอก" แต่เพื่อให้ง่ายต่อการเรียกจึงเหลือแค่คำว่า "จอก"
 
- ที่บ้านนับถือศาสนาพุทธนิกายเถรวาท
 
-จากข้อมูลข้อที่ ๑๓ (งานบ้าน) จอกสามารถทำงานบ้านได้ทุกชนิด...แต่ถ้าเลือกได้ก็จะไม่ทำ นอกจากการทำอาหาร 
 
- เล่นฟลุ้ทเป็นบ้าง แต่ก็ไม่ได้เก่งเลิศเลอนัก เป็นงานอดิเรกมากกว่า
 

- หลังจากเข้ามาในโรงเรียนลูกบาศก์
-หลังจากรู้จักกับกัส ทำให้จอกเริ่มทันมุขเสื่อมๆ และสามารถรับมือได้ดีขึ้น แม้จะยังไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์ก็ตาม
- เริ่มคิดแผนการอะไรแปลกๆออกมาให้เห็นอยู่เนืองๆ
(MS)คนพิเศษ 
-เป็นประธานชมรมรักษ์สิ่งแวดล้อม (แต่ยังไม่ได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันสักที) 
(MS)ผู้สืบทอด 
-ภาพพจน์เสียหายหนักขึ้นเรื่อยๆ โดยเฉพาะเหตุการณ์ในวันปีใหม่
(SS-EV)สาวสวยสุดเซ็กซี่
 
 
 
------------------------------------------------------------------
 
 
อ้างอิงสำหรับการสอบเข้าที่เอนทรี่นี้นะครับ...ข้อมูลล่าสุดและ อุฮิ ^^
 
 
 
 
 
-----------------

(SS-EV)สาวสวยสุดเซ็กซี่

posted on 23 Jan 2012 19:14 by jorkkykun
 
 
เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการ
 
 
 
 
 
(SS/EV) สาวสวยสุดเซ็กซี่
ตัวละคร – ศฤคาล(จอก), ครูโอ, พี่ภูมิ
ตัวละครสมทบ - สิงหา(ออกัส), ศรันฉัตร(เฟิร์น), นันทนัท(น้ำน่าน), สิมิลัน(ปั้นทราย), ครูเอิร์ธ, ยามยอด
เวลา – ๓๐ ธันวาคม ๒๕๕๔
สถานที่ – โรงเรียนลูกบาศก์
 
ป.ล.ไม่แน่ใจว่าพี่ค่อนเช็คคาร์รึยัง...เหอๆ
 
 
 
 
   “สุดท้ายก็หาของมาจับฉลากได้นะสนม” ออกัสเดินเข้ามากอดคอผมด้วยความสนิทสนม ก่อนจะหยิบดูกล่องของขวัญสีขาวที่ถูกปิดมาอย่างดี...
 
   “ก็...ฝากน้องให้ช่วยหาอะครับ”
 
   “เป็นอะไรเหรอจอก?” ปั้นทรายที่ยืนอยู่ข้างๆถามกลับบ้าง
 
 
   ...”นั่นสิจอก น่านก็อยากรู้”
 
 
   “ก็...เป็นเสื้อยืดที่ผมกับน้องช่วยกันสกรีนน่ะครับ...” ผมหัวเราะแห้งๆตอบกลับไป ทั้งสี่คนที่ได้ยินดังนั้นก็ร้องขึ้นด้วยความตื่นเต้น
 
 
   “อยากเห็นจังเลยจอก” เฟิร์นพูดขึ้นบ้าง...
 
 
   ...
 
 
   เอาจริงๆ...ผมยังไม่ได้เปิดดูเลยด้วยซ้ำ...
 
 
   ...
 
 
   “ก็รอดูจากคนที่จับได้แล้วกันครับ”
 
 
   “นั่นสิเจ๊ อีกแปปเดียวเองนี่” น้ำน่านกล่าวเสริมบ้าง...
 
 
   
 
 
 
 
   “เอ้า... เดี๋ยวจะเริ่มจับฉลากของขวัญแล้วนะครับ ครูเอิร์ธที่รับหน้าที่เป็นพิธีกรในงานเอ่ยเรียกให้ทุกคนมารวมกันที่บริเวณเวทีกลาง...
 
 
 
 
 
   นักเรียนและครูที่มาร่วมงานร่วมครึ่งร้อยก็มารวมตัวกันทันที บางคนผมก็เคยเห็นหน้า ส่วนบางคน...คงเป็นศิษย์เก่า เพราะว่าผมรู้สึกไม่คุ้นหน้าเลยสักนิดเดียว...
 
 
   วันนี้แต่ละคนดูแต่งตัวกันเต็มยศ สงสัยเป็นเพราะงานปีใหม่แน่ๆเลยทำให้ดูดีกันเป็นพิเศษ ยิ่งอากาศเย็นๆสบายๆด้วย จะแต่งตัวจัดเต็มขนาดไหนก็ไม่ต้องกังวลเรื่องเหงื่อทะลักเท่าไหร่
 
 
   “ต่อไป...ของศฤคาล ม.๔” ผมหันไปมองที่ต้นเสียงซึ่งกำลังยืนอยู่บนเวที โดยมีพี่ยอดหรือยามยอดยืนจับฉลากให้ของผมอยู่...
 
 
   “ศฤคาลได้ของภูมิครับ” เสียงทุ้มเรียกให้ผมหันไปมองเจ้าของของขวัญ...
 
 
   พี่ภูมิ...
 
 
   ...
 
 
   คนนั้นสินะ...
 
 
   ผมหันไปที่ชายร่างโย่งสูงประมาณผม หรือไม่ก็สูงกว่าผมนิดหน่อย เขายิ้มมาให้ผมด้วยสีหน้าอ่อนโยน...
 
 
   พอผมเห็นเช่นนั้นก็ยิ้มบางๆกลับไปให้พร้อมกับสวัสดีทักทายรุ่นพี่ที่จบไปแล้วหนึ่งครั้ง...
 
 
   “สวัสดีครับพี่ภูมิ”
 
 
   “สวัสดีครับ สวัสดีปีใหม่นะครับ”
 
 
   “อ่า...เช่นกันนะครับ” พี่ภูมิยื่นตุ๊กตาปลากระเบนมาให้ผม...ผมหยิบมันมาพลิกดูแล้วก็ยิ้มขึ้นบางๆ
 
 
   น่ารักดีนะครับเนี่ย...
 
 
   ...ถ้าดูจากภายนอกไม่นึกเลยว่าพี่ภูมิจะซื้ออะไรแบบนี้ได้...
 
 
   ...”ขอบคุณนะครับ”
 
 
   ...
 
 
   ผมลาพี่ภูมิแล้วเดินลงมานั่งที่เดิมพร้อมกับคุยกับเพื่อนๆที่หันมามองตุ๊กตาตัวน้อยในมือ...
 
 
   ...
 
 
 
 
...    
   
 
...ทำไมตามันกระตุกอีกแล้ว?
   
...

 
 
 
------------------------------
 
   
 
...คราวนี้เป็นคิวครูโอแล้ว จะจับได้ของใครเอ่ย??
   
 
เสียงของครูเอิร์ธเรียกให้คุณครูวิชาสังคมเตรียมลุกขึ้นมาดูของที่ตัวเองจะได้ ยามยอดที่ยืนอยู่บนเวทีก็เตรียมจับฉลากเต็มที่
 
 
   ... “ของศฤคาลครับ” ครูเอิร์ธหยิบมันขึ้นมาดูพร้อมกับประกาศให้เจ้าของของขวัญ (ซึ่งก็คือผม) ลุกขึ้นนำของขวัญของตัวเองไปให้
 
 
   ผมหยิบกล่องของขวัญสีขาวพร้อมผูกโบว์สีดำลุกขึ้นไปให้คุณครูหนุ่มที่ยืนรอรับอยู่
 
 
   ...”สวัสดีปีใหม่นะครับครูโอ”
 
 
   “สวัสดีปีใหม่เช่นกันครับศฤคาล” คุณครูยิ้มให้กับผมพร้อมกับรับกล่องของขวัญสีขาวนั่นไปถือไว้ในมือ...
 
 
   เขาหมุนกล่องไปมาด้วยความใคร่รู้ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองผม “ครูเปิดเลยได้ไหม?”
 
 
   ผมพยักหน้ารับ พอเขาเห็นท่าทีของผมที่อนุญาตเรียบร้อยแล้ว ครูโอก็เปิดกล่องพร้อมกับหยิบเสื้อสีขาวขึ้นมาทันที...
 
 
   ...
 
 
   ...
 
 
   ...
 
 
   囧!!!
 
 
   WTF!!!
 
 
   ...
 
 
   ...
 
 
   ...
 
 
   เสื้อเ_ยอะไรเนี่ยยยยยยยยยยยยยยยยย
 
 
   ...
 
 
   ...
 
 
   คนที่อยู่บริเวณนั้นรวมถึงเพื่อนๆของผมถึงกับหันขวับมามองตาถลน...ในเมื่อเสื้อในมือของครูโอเป็นเสื้อ
สีขาวมีลายสกรีนรูปสาวร่างเอ็กซ์ระเบิดพร้อมกับชุดว่ายน้ำตัวจ้อย...
 
 
   ...
 
 
   ไอ้น้องบ้า!!!
 
 
   ...
 
 
   เล่นอะไรของเอ็งฟะเนี่ย!!
 
 
   ...
 
 
   “ค...ครูโอครับ...”
 
 
   “ศ...ศฤคาลมีรสนิยมแบบนี้เองเหรอ?” ครูโอพูดตะกุกตะกักพร้อมกับมองเสื้อในมือของเขาเอง...
 
 
   “ป...เปล่านะครับ...น้องมันหยิบมาให้ผิดตัวมั้งครับ”
 
 
   ...
 
   ...ตามมาด้วยเพื่อนๆในห้องอีกสี่ห้าคนที่ดูจะตกใจกับของที่ผมเอามาในวันนี้
 
 
   “...จอก...ชอบอะไรแบบนี้เหรอ....” เฟิร์นพูดขึ้นอย่างไม่เชื่อสายตาพร้อมกับมองเสื้อสลับกับหน้าผมไปมา
 
   “สนมมมม แล้วที่บอกว่าเสื้อทำเองนี่ตัวนี้รึเปล่า?” ออกัสเข้ามากอดคอจากข้างหลังแทบจะในทันที่ที่ผม
พูดจบมกับหัวเราะ...
 
 
   “...เปล่านะครับ...- -“ สงสัยน้องผมคงหยิบมาผิดตัว...หรือไม่ก็อยากจะแกล้งผม” ผมแก้ตัวบ้าง...ใครจะอยากเอาเสื้อแบบนี้มาจับฉลากล่ะครับ!!! เอ๊ะ...- -“ ยกเว้นออกัสไว้คนนึงแล้วกันครับ...
 
รู้แล้วว่าแกล้ง...แต่ทำไมคราวนี้มาเสียอึ้งหมดเลย...- -"
 
   ...
 
 
   “จอก...นายเป็นอย่างนี้สินะ” ปั้นทรายเสริมพร้อมกับหัวเราะคิกคัก...
 
 
   ...
 
 
   ผมบอกแล้วไงว่าไม่ช่ายยยยยยยยย
 
 
   ...
 
 
   “ไม่เป็นไรนะศฤคาล ครูว่ามันก็สวยดี...” ครูโอพูดเหมือนจะพยายามปลอบใจผม...แต่...ประโยคที่ครูโอพูดมัน...หมายความว่าครูเขาเชื่อว่าผมตั้งใจเอาตัวนี้มาให้เต็มประดาเลยนี่หว่า!!!
 
 
   ...
 
 
   “เปล่านะครับ...”
 
 
   ...
 
 
   “สนม...ฉันรู้นะว่าไม่กล้าพูด...” ออกัสหันมายิ้มกว้างให้กับผม...
 
 
   ตอนนี้ผมชักเริ่มลังเลอย่างบอกไม่ถูก...
 
 
   ว่าจะเอาตุ๊กตาที่ได้จากพี่ภูมิไปยัดปากน้องๆหรือว่าจะยัดปากคนตรงหน้าก่อนดี...
 
 
   “ครูโอ...ผมขอโทษนะครับ T^T ไม่ได้ตั้งใจเอาตัวนี้มาให้”
 
 
   “...อ่าไม่เป็นไรครับ...ช่างมันเถอะ”
 
 
   คราวนี้ครูโอหัวเราะแห้งๆบ้าง...
 
 
   ...
 
 
   อายจนอย่ากจะแทรกแผ่นดินหนี
 
 
   ...
 
 
   ใครก็ได้ช่วยผมที!!!
 
 
   ...
 
 
   “อ่า...” ผมหัวเราะแห้งๆทั้งที่ในใจอยากจะร้องไห้แทบเป็นแทบตาย...ร่างกายของผมร้อนไปหมดเพราะความอาย
 
 
   “...โถ่สนม...” ออกัสทำท่าเหมือนกำลังจะปลอบผม เขายกมือขึ้นตบบ่าพร้อมกับจะพูดอะไรบางอย่าง...
 
 
   ...
 
 
   “เสียใจสินะที่ฉันไม่ได้น่ะ”
 
 
   ...
 
 
   คนละเรื่องแล้วครับ!!! (ไอ้)ออกัส!!!
 
 
 
 
 
--------------------------------------------------
 
 
สรุป
 
 
- จอกรู้สึกแปลกใจที่เห็นของขวัญของพี่ภูมิ
-เพื่อนๆหลายคนถามถึงของขวัญและอยากดู
-พอครูโอจับได้ก็เลยขอเปิด...เพื่อนที่เห็นก็เลยตกใจ...
-คนที่ตกใจคาดว่าคงเกือบทั้งหมด...
-จอกรู้ว่าน้องจะแกล้งแต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมากมาย
-โดนแกล้งแบบหนักเหนือความคาดหมาย...
-จอกโดนออกัสกวนเบื้องล่าง
-จอกตัดสินใจว่าระหว่างเอาตุ๊กตายัดปากออกัสกับยัดปากน้องจะเอาไปยัดปากใครดี
-เอวังด้วยประการละชะนี้
 
 
คุยกับผปค...
 
ฟิคนี้ต้องขอขอบคุณแม่เฟิร์นเสียเต็มประดาที่ช่วยสร้างแรงบันดาลใจให้ผมสำหรับการเลือกของขวัญจับฉลาก...
 
ฮ่าๆๆๆๆ กร๊ากกกกกก
 
ป่วงดีชอบจริงๆ

(SS-EV) ของปีใหม่

posted on 21 Jan 2012 08:41 by jorkkykun
 
 
 
 
เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการ
 
 
 

(SS-EV) ของปีใหม่

ตัวละคร – ศฤคาล(จอก), นันทนัท(น้ำน่าน)

ตัวละครสมทบ – อังศุธร(ตูน), สิตางศุ์(ตาล)

เวลา – สัปดาห์ก่อนงานปีใหม่

สถานที่ – ห้องเรียน + บ้านจอก

Ps. ไม่แน่ใจว่าแม่น้ำน่านมาเช็ครึยังนะครับ

PS2。ยังมีต่อนะครับ ฮ่าๆๆๆ

 

          ลมเย็นพัดหวือเข้ามาในห้องทำเอาผมแอบขนลุกเพราะความหนาวเย็นของอากาศในเดือนธันวาคม แม้จะเป็นเวลาพักเกือบสิบเอ็ดโมงก็ตาม

          “นี่จอก...จะเอาอะไรมาจับฉลากเหรอ?” น้ำน่านหันมาถามผมโดยที่ผมยังไม่ทันได้ตั้งตัว ผมเงยหน้าขึ้นแล้วหันหลังไปที่เจ้าของเสียง

          “...ที่จะเอามาจับฉลากกันในงานรึเปล่าครับ?” ผมถามกลับไป...

          ...ขอสารภาพว่าผมลืมไปเสียสนิท...ทั้งที่เหลือเวลาไม่ถึงอาทิตย์จะถึงวันงานแล้วด้วยซ้ำ...

          ...

          “อ่าหะ” เด็กสาวพยักหน้ายิ้มแป้น

          “...เอ...ผมยังไม่ได้คิดเลยอะครับ” ผมตอบพร้อมกับหัวเราะแห้งๆกลับไป พอเธอได้ยินดังนั้นก็แสดงสีหน้าสงสัยปนแปลกใจทันที

          “จริงเหรอ? เอาจริงๆจอกแค่ผูกโบว์ให้ตัวเองก็พอแล้วนะ” เธอหัวเราะร่วน...

          ...มันจะดีจริงเหรอครับ...- -“

          ดูแต่ละคนที่จะมาร่วมงานสิ...

          ...

          ไม่อยากจะคิดจริงๆ

          ...

          “...เดี๋ยวเย็นนี้ผมลองไปหาอย่างอื่นมาจับวันเสาร์นี้ดีกว่าครับ...”

          “ไม่ลองผูกโบว์ตัวเองเหรอ? น่าสนุกดีออก” เธอหัสเราะคิดคักใส่ผมต่อ

          “ไม่ล่ะครับ...”

 

 

          ...

          ผมนั่งนึกถึงบทสนทนาที่คุยกับเพื่อนพลางหยิบของชิ้นนู้นชิ้นนี้ไปมา...เผื่อจะมีไอเดียหาของจับฉลากบ้าง...

          “เฮีย...นั่งคุ้ยนู้นคุ้ยนี่มานานแล้วนะ ทำอะไรอยู่อะ” เสียงหวานของน้องสาวดังขึ้นพร้อมกับร่างเล็กที่เข้ามากอดคอผม

          “...นั่นสิเฮีย? หรือว่าหาหนังโป๊ที่ซ่อนไว้” คราวนี้แฝดชายพูดบ้าง พร้อมกับหัวเราะคิกคัก

          ถ้าไม่ติดว่าเป็นน้องชายจะกระโดดถีบขาคู่ให้...

          ...

          “เพ้อเจ้อแล้ว...เฮียกะจะหาของไปจับฉลากวันปีใหม่น่ะ”

          ...

          “อ๋อเหรอ...”ทั้งสองคนเอ่ยขึ้นเบาๆ ผมไม่อยากจะหันไปมองมันทั้งคู่เลย...ตอนนี้หน้าของมันคงกำลังคิดอะไรอยู่แน่ๆ

          “เฮียไม่เอาเสื้อที่พวกเราทำเองเล่นๆไปจับฉลากล่ะ?” ตาลพูดขึ้นแนะนำผม...

          ...นั่นสินะ...

          เสื้อที่ผมลองทำเล่นๆกับน้องๆทั้งคู่เพื่อที่จะเอาไปขายในงานโรงเรียนของตูนตาลยังมีเหลืออยู่สองสามตัว...เอาไปให้หน่อยก็ดี...

          “ก็ดีเหมือนกันนะ”

          “ใช่มะเฮีย” ตูนกับตาลพูดขึ้นพร้อมกัน

          ...

          “ตอนนี้เสื้อที่เหลืออยู่ที่ไหนล่ะ? เฮียจะได้เอามาห่อ” ผมลุกขึ้นหันไปคุยกับน้องๆทั้งสองคนที่ยิ้มแป้นมาให้...

          ...

          ทำไมรู้สึกเสียวสันหลังแปลกๆ

          ...

          “ไม่ต้องเฮียๆ เดี๋ยวพวกเราจัดการให้ รับรองเลิศที่สุด”

          “ใช่ๆเฮีย”

          ...

          “แน่ใจนะ...”

          ...

          “เชื่อฝีมือพวกเราสิเฮีย!!!”

          ทั้งคู่พูดขึ้นพร้อมกันพร้อมกับเอามือทายหน้าอกด้วยความมั่นใจเต็มร้อย...

          พอผมเห็นดังนั้นก็เลยปล่อยให้น้องๆทั้งสองจัดการให้...ทั้งที่ผมเองก็ไม่ค่อยจะไว้ใจเท่าไหร่...แต่ก็นะ...ช่างมันเถอะ...

          ...หวังว่าจะไม่มีอะไรแปลกมาก(?)นะ...

          ...

          “เดี๋ยววันพุธพวกเราจะเอามาให้เฮียเอง” ตูนรับปากกับผมพร้อมกับรอยยิ้มที่ปรากฏขึ้นตั้งแต่เมื่อครู่นี้

          ...

          “โอเคๆ...อย่าลืมล่ะ”

          ...

          ทำไมตาขวาผมมันกระตุกไม่หยุดอย่างนี้ล่ะ...

 

 

สรุป

-จอกพึ่งนึกเรื่องของขวัญวันปีใหม่ได้ตอนที่นั่งคุยกับน้ำน่าน

-จอกกลับมาหาของขวัญวันปีใหม่

-ตูนตาลอาสาหาของให้

-จอกคิดว่ามันคงต้องเอาอะไรแปลกๆมาให้ แต่ก็คิดว่าคงไม่แปลกมาก...

-ออกแนวรู้เขาหลอก แต่เต็มใจให้หลอก(? เพลง? ฮ่าๆ)

-จอกตาขวากระตุกอีกแล้ว...

-ติดตามต่อไป...

คุยกับผปค.

...แอร๊ย...น่าจะทันนะครับ...

อัพซะช้าเลย...เหอๆ

(MS)คนพิเศษ

posted on 07 Jan 2012 14:21 by jorkkykun
 
 
 
 
 
 
เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการ
 
 
 
 
(MS) คนพิเศษ
 
ตัวละคร - ศฤคาล(จอก),นันทนัท(น้ำน่าน),ฐณาธร(ก๊อก),วริสรา(เอพริล)
เวลา - หลังจากงานเซอร์ไพร์สน้ำน่าน (๒๔ ธ.ค. ๕๔)
สถานที่ - ป้ายรถเมล์

 Related Fic - [CS-SS] Surprise, or not?! by:แม่เฟิร์น
 
                       [SS] ความลับที่ซ่อนไว้ by:แม่เฟิร์น
 
ป.ล. ฟิคนี้ยังไม่ได้รับการตรวจจากผปค.ก๊อกและผปค.เอพริลนะครับ...
 
 
 

         “ถ้าน้ำน่านไม่รังเกียจนะครับ” ผมเกาแก้มแก้เขินขณะที่กำลังยืนรอรถเมล์อยู่ข้างๆเพื่อนสาวที่หันมามองผมด้วยสายตาแปลกๆ...
 
         “เฮ้ยย วันนี้มาแปลก กินยาไม่เขย่าขวดรึเปล่าเนี่ย” เธอหัวเราะหลังจากมองผมอยู่ครู่หนึ่ง ส่วนผมเองก็ยังไม่เลิกเกาแก้ม...ถ้าให้ทายผมว่าตอนนี้แก้มผมคงขึ้นสีเรื่อๆอยู่แน่ๆ
 
         “เปล่าสักหน่อยครับ” ผมหัวเราะแห้งๆกลับไป
 
         “แน่ใจนะ”
 
         “ค...ครับ”
 
         เธอหัวเราะถูกใจเมื่อเห็นปฏิกิริยาของผมที่ดูจะเก้ๆกังๆทำอะไรไม่ถูก
 
         ...
 
         “อย่างงี้สิ ถึงจะเรียกว่าปกติ” ไม่รู้ผมจะดีใจหรือเสียใจดีนะเนี่ย...ฮ่าๆ แต่ก็ยังดีกว่านิสัยเสียแล้วกันเนาะ
 
         ...
 
         ผมกับน้ำน่านยืนรอรถเมล์อยู่ครู่หนึ่ง ก็เลยคิดอะไรได้บางอย่าง
 
         “ให้ผมถือให้ไหมครับ?
 
         “หา?”
 
         “ให้ผมถือนี่ให้ไหมครับ?” ผมไม่พูดเปล่าพร้อมกับชี้แล้วก็ดึงของมาส่วนหนึ่งมาถือไว้ในมือ. เธอเลิกคิ้วขึ้นข้างนึงราวกับจะยืนยันให้แน่ใจ
 
         ผมยิ้มแหยๆส่งไปแล้ว “ไม่ต้องปฏิเสธนะครับ”
 
         “เอางั้นเหรอ จริงๆน่านเกรงใจนะเนี่ย แต่ก็ขอบใจนะจ๊ะ” เธอยื่นของมาให้ผมพร้อมกับพูดกับผมด้วย...
 
 
        “เอ.. แต่วันนี้มาแปลกจริงๆน้าา”
 
         “แปลกตรงไหนเหรอครับ?”
 
         “แปลกตรงนี้แหละจอก...ดูมั่นใจๆ”
 
         พอผมได้ยินดังนั้นก็หัวเราะแห้งๆขึ้นเบาๆ...นั่นสินะ...ทำไมอยู่ดีดีคราวนี้ผมดูกล้าๆยังไงก็บอกไม่ถูก...
 
         ...
 
         “หรือว่าอกหักจากออกัส?” สายตาเด็กหญิงวาววับขึ้นมาทันที พร้อมกับมือที่ตบเบาๆที่ไหล่
 
 
        “นั่นแน่ อย่าเสียใจไปเลยนะมายเฟรนด์ ไอ้กัสมันแย่จะตาย มัวแต่สนใจอาซ้ออยู่นั่นแหละ มายเฟรนด์ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก ถึงไม่มีกัส ก็ยังมีก๊อกอยู่ทั้งคน =v=”
 
         ...ผมหันขวับมาส่ายศีรษะไปมาเป็นคำตอบ “ปล่อยพวกเขาไปเถอะครับ...” Foot in mouthพร้อมกับหัวเราะแห้งๆส่งไปให้เพื่อนที่ดูอารมณ์ดีผิดปกติ
 
         “ว่าแต่จอกเอาความคิดมาจากไหนน่ะ? น่านหมายถึงเรื่องเซอร์ไพรซ์นะ” เธอถามขึ้นมาอีกครั้ง
 
         “...ก็...ผมลองถามน้องผมดู พอได้ยินก็คิดว่าวิธีนี้น่าจะโอเค...ก็เลยลองถามคนอื่นๆดูอะครับ” ผมตอบไป...เธอพยักหน้า แต่ก็ไม่วายสงสัยอยู่ดี
 
         “แล้วไงอ่ะ! แล้วไงต่อ?”
 
         “อีกอย่าง...ผมว่าน่านน่าจะชอบอะครับ” ผมหัวเราะแห้งๆพร้อมกับตอบคำถามของเธอ...
 
         เธอหัวเราะเสียง ดัง“ฮื่อ ชอบจริงๆนั่นแหละ ขำจะบ้าตาย คิดดูสิ เห็นหน้าตัวเองเต็มห้องไปหมด อันที่จริงน่านก็ว่าเดาทางได้แล้วนะ ดันเจอแบบไม่คาดคิดจนได้” เธอหัวเราะซ้ำอีกครั้ง
 
         “ชอบก็ดีแล้วล่ะครับ” ผมยิ้มกลับไปให้น้ำน่าน
 
         ผมนึกอะไรบางอย่างออก...เลยเอามืออีกข้างล้วงของจากกระเป๋ากางเกงหยิบของบางอย่างขึ้นมา แล้วโชว์ให้หญิงสาวดู
 
         “ของขวัญวันเกิดครับ สุขสันต์วันเกิดนะครับ”
 
         พวงกุญแจที่ทำจากดอกไม้แห้งดอกเล็กๆกะทัดรัดอยู่ในมือของน้ำน่านแล้ว เธอหยิบมันขึ้นมาดูด้วยความสนใจ
 
         “สวยจัง นี่จอกหามาจากไหนเนี่ย?”
 
         “...อ่า...ผมทำเองครับ”
 
         “จริงเปล่า? เก่งจัง ไม่น่าเชื่อว่าเด็กผู้ชายจะทำอะไรแบบนี้เป็นด้วย”
 
         ผมหัวเราะแห้งๆ แต่ก็รู้สึกดีที่เห็นเธอยิ้มเมื่อมองเจ้าของขวัญชิ้นนี้ ที่เข้าน้องทั้งสองคนช่วยกันทำ...เพราะเห็นว่าเป็นครั้งแรกที่ผมปรึกษา เรื่องวันเกิดของเพื่อน
 
         “นั่นแน่!!...
 
         “ครับ?”
 
         “สารภาพมาซะดีๆน้า จริงๆแล้วคิดอะไรกับน่านใช่ไหมล่า  คนมันออกจะโซหอตตตขนาดนี้เธอหัวเราะหลังจากพูดจบ
 
         ผมยิ้มบางๆ...
 
         “ก็เห็นว่าเป็นคนพิเศษไงครับ?”
 
         ...เสียงหัวเราะหยุดลงทันที...พร้อมกับที่เธอหรี่ตามองผมอย่างสัย     
 
        “ก็เห็นว่าเหมือนน้องสาวผมแค่นั้นเอง” ผมหัวเราะเบาๆหลังจากแก้ไขคำว่า “คนพิเศษ” แล้ว...
 
 
         ...ทำเอาตกอกตกใจ เฮ้อออ”
 
         ...ผมหัวเราะเบาๆ
 
 
    “...น่านก็ตกใจนึกว่าจอกจะนอกใจออกัสแล้วซะอีก”
 
         ...
 
         ยังไม่ทันที่ผมจะได้ตอบอะไรกลับไป สายตาของผมก็หันไปเห็นรถเมล์ที่กำลังขับปุเลงปุเลงมาตามถนนช้าๆ
 
         “มาแล้วๆ รีบไปกันเถอะ” เธอกวักมือเรียกผมให้เตรียมตัวขึ้นรถโดยสารที่กำลังจะถึงในไม่ช้า
 
         “อ่าครับ”
 
         ผมยืนอยู่ข้างๆเธออยู่ครู่หนึ่ง “นี่จอก...”
 
         ...”ขอบใจนะ กับของขวัญอะ”

 
******************************



 
 
บทส่งท้าย

 

 

...ก๊อก ที่ยืนแอบหลบอยู่ห่างๆมองเพื่อนทั้งสองคนที่ยืนคุยกันคิกคัก...เขาเองก็ รู้สึกแปลกใจเมื่อเห็นเพื่อนชายขี้อายคนนี้กับเจ้าของวันเกิด...

 
 
           นั่นจอกกับน้ำน่านนี่นา...
 
           เมื่อกี้ออกมาไม่พร้อมกันไม่ใช่เหรอ?
 
           ...
 
           ทำไมมาอยู่ด้วยกันได้ล่ะ...
 
           เอ...หรือว่าจะมีอะไรรึเปล่า?
 
           ...
 
           แต่ก็ดี...
 
           ถ้าเอพริลมาเห็น...คงเลิกที่วาดเล่นในสมุดแล้วล่ะมั้ง...
          
 
 
 
 
 
         ...
 
         “กลับบ้านไปเล่นเกมส์ดีกว่า” เอพริลพึมพำขณะกำลังเดินไปตามทางเท้า...ทันใดนั้นเอง...เธอก็เห็นเพื่อนชาย ที่มีนามว่า “ก๊อก” กำลังแอบยืนมองดูอะไรบางอย่างอยู่
 
         เธอเลยมองผ่านร่างเล็กของเพื่อนชาย...
 
         นั่นมัน...จอกกับน้ำน่านใช่ไหม...
 
         เอพริลมองเพื่อนชายข้างหน้าสลับกับชายร่างโย่งที่อยู่ห่างออกไปซ้ำแล้วซ้ำเล่า

 

 

...เธอยิ้มขึ้นอย่างอารมณ์ดี...

 
 
         ...
 
         ได้พล็อตนิยายใหม่อีกแล้วสิเรา
 
 
 
 
 
 
 
สรุป
 
-จอกแยกออกมาให้ของขวัญน้ำน่านแล้วก็เลยพาไปส่ง...
-"คนพิเศษ"
-จอกมองว่าน้ำน่านเหมือนน้องสาวของตัวเอง...(รึเปล่า?)
-ก๊อกกำลังจะกลับเดินออกมาเห็นช็อตให้ของขวัญพอดี รวมถึงเห็นทั้งสองคนแล้วก็แอบสงสัย...
-ก๊อกคิดว่าถ้าเอพริลมาเห็นก็คงเลิกเขียนในสมุดแล้ว่ะมั้ง
-เอพริลเห็นก๊อกแอบมองจอกกับน่านแล้วก็คิดพล็อตนิยายออกมาได้
 
 
คุยกับผปค....
 
แอบป่วงๆเล็กๆ ก๊าวบ้างอะไรบ้างเป็นสีสัน ฮ่าๆๆๆ
 
ฟิคนี้ผมตัดสินใจให้เป็น MS เพราะด้านการพัฒนาการของจอก...
 
เอนทรี่นี้จะเห็นได้ชัดเจนที่สุดครับ แล้วก็น่าจะเป็นเอนทรี่ที่ปูไปสู่เรื่องในปีหน้าด้วย ฮ่าๆๆๆ

[TAG-EV] จับฉลากปีใหม่

posted on 02 Jan 2012 07:19 by jorkkykun
 
 
 
 
 
เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการ
 
 
 
 
 
[TAG-EV] จับฉลากปีใหม่
 
(*เล่าจากปากจอกเอง)
 
 

 (สีน้ำเงิน - ก่อนกล่องของขวัญของตัวเองเปิด)
(สีฟ้า - หลังกล่องของขวัญของตัวเองเปิดแล้ว)
 
 
1. คุณเอาอะไรมาจับเป็นของขวัญปีใหม่?
 
---> เอ่อ...เสื้อยืดธรรมดาสกรีนเองครับ
---> เสื้อลายวิปลาศครับ...(ยิ้มแสยะนิดหน่อย)
 
 
2. ทำไมถึงเลือกของชิ้นนั้นเป็นของขวัญ?
 
---> ก็...ผมกับน้องทำกันเองอ่ะครับ แล้วผมว่าลายก็สวยดีด้วย
---> ...ผมไม่ได้เลือกครับ...น้องมันแกล้ง
 
 
3. อยากให้ใครได้ของขวัญของคุณไป เพราะอะไร?
 
---> ...ใครก็ได้ล่ะครับ (หัวเราะเบาๆ) เสื้อตัวนี้ใส่ได้ทั้งหญิงทั้งผู้ชายก็เลยไม่ได้คิดระบุใครเป็นพิเศษอะครับ
---> เอากลับมาให้ผมไปมัดปาก มัดมือน้องผมเถอะครับ...
 
 
4. มีของขวัญของใครที่คุณอยากได้บ้าง
 
---> ใครก็ได้ล่ะครับ อุตส่าห์เลือกมาจับฉลากแล้ว
 
 
5. มีของขวัญของใครที่คุณไม่ค่อยอยากได้บ้าง?
 
---> ...เอิ่ม...ไม่มีอะครับ...
---> ของผมเอง...
 
 
6. รู้ผลจับสลากแล้ว คุณได้ของขวัญของใคร? และมันคืออะไร?
 
---> ได้ของพี่ภูมิครับ...เป็นตุ๊กตาปลากระเบน น่ารักมากๆเลยครับ
 
 
7. คุณรู้สึกยังไงกับของขวัญที่จับสลากได้?
 
---> ก็...ชอบนะครับ
---> ถ้าไม่ถือสา...ผมขอเอาไปยัดปากน้องผมได้ใช่ไหมครับ?
 
 
8. ปฏิกิริยาของคุณกับเจ้าของของขวัญที่คุณจับได้คือ?
 
---> พอจับได้ก็สะดุ้งนิดหน่อย...แล้วผมก็ยิ้มแหยๆ ขยี้หัวเบาๆ ก็ได้ของพี่ภูมิ...ผมพึ่งจะมารู้จักเอาตอนนี้นี่แหละครับ... ก็รู้สึกว่าพี่เขาดูใจดีดูอบอุ่นนะครบ...ก็เลยไม่ได้เกรงอะไรมากมาย
 
 
9. ใครได้ของขวัญของคุณไป?
 
---> เอ่อ...ครูโอครับ...
 
 
10. คุณรู้สึกยังไง?
 
---> ผมขอโทษครับครูโอ  ไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นอย่างนี้...ขอโทษจริงๆครับ
 
 
11. คิดว่าเขาจะรู้สึกหรือทำอะไรกับของขวัญของคุณ?
 
---> ...คงจะอยากเผาไฟเต็มที่...หรือไม่ก็คงกำลงเครียดว่าจะทำยังไงกับมันดี
 
 
12. ปฏิกิริยาของคุณต่อคนที่ได้ของขวัญของคุณไปคือ?
 
---> ยิ้มแหยๆ หน้าซีด หัวเราะแห้งๆ ขอโทษขอโพยครูโอเป็นการใหญ่
 
 
 
-------------------------------------------------------
 
 
 
คุยกับผปค.จอก
 
...เดี๋ยวจะเข็นฟิคออกมาในช่วงวันสองวันนี้แหละครับ...ฮ่าๆๆๆ
 
...อุฮิ สนุกสนาน...